lakbima.lk

විදේශ වත්කම් පිරිහීම රට තුළ ආන්දෝලනයක් ඇතිකර තිබේ. විදේශ ආදායම ඉපැයීම සීමාවී ඇති අතර ආනයන වියදම ඉහළ ගොස් ඇත. විදේශ ණය සේවා ගෙවීම් සඳහා නැවතත් ජාත්‍යන්තර ණය ගැනීමට සැලසුම් කරන බව අනාවරණය වෙයි. මෙම අසමබර ස්වභාවය ගැන දේශපාලනඥයෝ එකිනෙකාට චෝදනා කරගනිමින් සිටිති. අලූත් සැලසුමක් තුළින් පවතින රාමුව වෙනස් කරන වුවමනාවක් ආණ්ඩුවට නැත. 2019 මැතිවරණ වසර බව සඳහන් කරන අතර ආර්ථිකය දියුණු කිරීම පැත්තකින් තබා ජනතාවට සහන දෙන යෝජනා ගැන අවධානය යොමු කර තිබේ. පවතින අභියෝග ජයගත හැකි අන්දමට ආර්ථිකය දියුණු කිරීමෙන් හැර අනාගතය ගොඩනගා ගැනීමේ අන් මගක් නැත.

ශ‍්‍රී ලංකාවේ ආර්ථිකයේ ස්වභාවය කෙබඳුද? එය අභ්‍යන්තර හා බාහිර පීඩන දෙකකට නතු වී තිබේ. එකක් දේශීය ණය වන අතර එම ණය පියවීම සඳහා රට තුළින් නිෂ්පාදනය වැඩි දියුණු නොවීම ගැටලූවක් වී තිබේ. පාලනයකින් තොරව ණය ගැනීමෙන් පොලී අනුපාත ඉහළ යමින් ඇති අතර ණය පියවීමට අලූතින් මුදල් නිකුත් කිරීම හේතුවෙන් උද්ධමනය වැඩි වෙමින් තිබේ. විදේශීය ණය ඉහළ මට්ටමක පැවැතීම හා විදේශ විනිමය පිරිහීම හේතු කරගෙන රුපියලේ අගය අවප‍්‍රමාණය වේගවත් වී ඇත. පසුගිය වසරේදී සියයට 19 කින් රුපියල අවප‍්‍රමාණය වී ඇති බව සඳහන්ය.  මාස ගණනකට කලින් එනම් සැප්තැම්බර් මසදී රුපියල් 168.00 ක් වූ ඇමෙරිකානු ඩොලරයක විකිණුම් මිල අද වන විට රුපියල් 184.57 කි. නොබෝ දිනකින් රු. 200.00 ඉක්මවන්නට බැරි නැත. අවප‍්‍රමාණය පාලනය කරනු සඳහා විනිමය ඉපයීම තර කරගත යුතුය. වැඩිපුර විදේශ විනිමය උපයා ගැනීමෙන් හැර රුපියලේ අගය පිරිහීම නතර කළ නොහැකිය. ආණ්ඩුව එය නොදන්නවා නොවේ. දේශපාලනඥයෝ සිදුවන්නේ කුමක්දැයි දන්නා බව නිසැකය. නමුත් අලූත් වැඩපිළිවෙළක් මගින් රට තුළ නිෂ්පාදනය වැඩි කරන අතරවාරයේ අපනයනය නැංවීමට පියවර ගන්නේ නැත.

අපනයන ආදායම කොපමණ දුර්වලවී තිබේද යන්න සොයා බැලීම වැදගත්ය. වසර හතළිහකට කලින් මෙරට දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ ප‍්‍රතිශතයක් වශයෙන් අපනයන ආදායම සියයට තිහක මට්ටම ඉක්මවා තිබුණි.  දැන් එය සියයට දහයකට පමණ සීමා වී තිබේ. එකල අපනයන ආදායම වශයෙන් ප‍්‍රශ්නයක් නගන විට පිළිතුරට තේ, රබර් හා පොල් මූලික විය. වර්තමානයේ ශ‍්‍රී ලංකාවේ අපනයන ආදායම ලැබෙන්නේ කොතැනින්ද? පළමුවෙන් ලැබෙන්නේ රට විරුවන්ගෙන්ය. ලෝකයේ නොයෙක් තැන්වල වැඩ කරන ශ‍්‍රමිකයෝ මහන්සියෙන් උපයා මෙරටට එවන ධනය මෙරටට විනිමය ලැබෙන ප‍්‍රධාන මාර්ගයයි. රටේ වැසියෝ වෙන රටක නිෂ්පාදනය වෙනුවෙන් කැපවී එයින් ලැබෙන සොච්චම රටේ විනිමය ලැබෙන ප‍්‍රධාන මාර්ගය වී තිබේ. එය පරෙස්සමෙන් හිතා බලන්නට සුදුසු මාතෘකාවකි. දෙවැනියට වැඩිම විනිමය ප‍්‍රමාණයක් උපයන්නේ ඇඟලූම් කර්මාන්තයෙන්ය. ලෝකයේ වෙනත් රටකින් රෙදිපිළි ගෙන්වා, ගැනුම්කරුවන්ට වුවමනා මෝස්තරයට සකස් කරන ඇඳුම් පිළියෙල කරන්නේද වෙනත් රටවලින් ආනයනය කළ යන්ත‍්‍ර සූත‍්‍රවලින්ය. ඇඳුම් මැසීමෙන් පමණක් ශ‍්‍රී ලංකාව දෙවැනියට විනිමය උපයා ගැනීමෙහි නිරතව සිටී. තුන්වැනි තැන තේ හා සංචාරක කර්මාන්තය අතර තැනකය. තවත් කෙටි කාල වකවානුවක් තුළ තේ කර්මාන්තයෙන් රටට ලැබෙන විනිමය ආදායම හතර වැනි තැනට පත්වන්නට බැරි නැත.

ශ‍්‍රී ලංකාව අවුරුද්දකට ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 21.3 ක භාණ්ඩ රටට ආනයනය කරනවිට අපනයන ආදායම වශයෙන් උපයන්නේ ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 11.4 කි. ආණ්ඩුව අලූතින්ම සඳහන් කරන පරිදි ඉදිරි වසර තුන ඇතුළත අපනයන ආදායම ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 30 දක්වා වැඩි කරන ඉලක්කයක සිටී. එවැනි ආදායමක් ඉතාම වේගයෙන් උපයන්නේ කෙසේද? පවතින වෙළෙඳ රාමුව සහමුලින්ම වෙනස් කළ යුතුය. විකුණන්නට හැකි දේ ඉක්මනින් නිෂ්පාදනය කරගැනීම අවශ්‍යය. මොනවා හෝ නිපදවීමෙන් විකුණන්නට වෙළෙඳපොළ තිබේ. ඉන්දියාව, චීනය, යුරෝපා ප‍්‍රජාව හා සිංගප්පූරුව යන රටවල් සමග දැනටමත් වෙළෙඳ ගිවිසුම් අත්සන් කර ඇත. ඒවායෙන් වාසි ගැනීමට හැකියාවක් තිබේ.

අපනයනය ඉලක්ක කරගෙන රට තුළ මහා පරිමාණ අලූත් ව්‍යවසාය ආරම්භ කළ යුතුය. කුඩා ආයෝජනයකින් ඉතා ඉහළ ආදායම් උපයාගත හැකි අලූත් ක්ෂේත‍්‍ර තිබේ. සංචාරක අවශ්‍යතා පෙරදැරි කරගත් කෘෂිකර්මය එයින් ප‍්‍රධානය. මල් අපනයනයට අවස්ථාව තිබේ. සුරතල් මසුන් අපනයනය තවත් අවස්ථාවකි. මෙරට මානව සම්පත, දේශගුණය හා ඉක්මනින් ප‍්‍රවාහනයට ඇති අවස්ථා ප‍්‍රයෝජනයට ගැනීම අවශ්‍යය.

පරිවර්තනයක් උදෙසා ප‍්‍රතිසංස්කරණයක් කරන්නේ කොතැනින්ද? අකාර්යක්ෂම අපනයන අංශ තෝරා වෙනස්කම් කළ යුතුය. අතිවිශාල ඉඩම් ප‍්‍රමාණයක් තේ වගාවට යටකර තිබේ. එය හෙක්ටයාර් 202.5 ඉක්මවයි. අප අධිරාජ්‍යවාදීන්ගේ කාලයේ සිට මේ දක්වා කළු තේ අපනයනයේ නිරත වී තිබේ. එය වෙනස් කරන්නට අවශ්‍යය. තේ අපනයනයෙන් උපයන ආදායම ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන 1.5  කි. විශාල ඉඩම් ප‍්‍රමාණයක් යටකර ලක්ෂ හතරක පමණ එහි නිරත පිරිසක් උපයන ආදායම ප‍්‍රමාණවත් නැත. වතු කම්කරුවන් ඉල්ලන දෛනික වැටුප් රුපියල් දාහක් ගෙවන්නට නොහැකි බව හාම්පුතුන් පෙන්වා දෙන අතර එය පෙන්වන්නේ කර්මාන්තයේ ස්වභාවයයි. මෙම ඉඩම් හා මෙම ශ‍්‍රමික පිරිසගෙන් උපයන විනිමය ප‍්‍රමාණය දෙගුණ තෙගුණ කරගත යුතුය. මෙරට තේ වගාවෙන් සියයට 70 ක් කුඩා තේවතු හිමියන්ය. එම ප‍්‍රමාණය ලක්ෂ හතරකට අඩුය. තේ කර්මාන්තයට ප‍්‍රධානම ගැටලූවක් වී ඇත්තේ ශ‍්‍රම හි`ගයයි. උසස් මට්ටමේ තේ නිපදවන්නට බාධා වී ඇත්තේ ද ශ‍්‍රමය හි`ගකම නිසා බලපා ඇති ප‍්‍රශ්න බව පර්යේෂකයෝ පෙන්වා දෙති. මෙම පිරිස ක‍්‍රමානුකූලව විකල්ප වැඩපිළිවෙළකට යොමු කළ හැකිය. අලූත් පරම්පරාව තේ නෙළන්නට හෝ වගා කරන්නට උත්සාහ කරන්නේ නැත. ඉදිරි වසර දහය ඇතුළත තේ කර්මාන්තය සම්බන්ධයෙන් යම් ප‍්‍රතිපත්තිමය තීරණයකට යා යුතුව තිබේ. එවැනි විකල්ප අනුගමනය නොකළහොත් රටේ විනිමය පමණක් නොව තේ වගාකරන ලක්ෂ හතරක පමණ පිරිස සහ ඒ ආශ‍්‍රිත රැුකියා කරන තවත් ලක්ෂ පහක පමණ ප‍්‍රමාණයකට බරපතළ ගැටලූ ඇතිවිය හැකිය.

දැනටත් තේ වගාවෙන් ලැබෙන ආදායම රටේ ආදායමට සම්පූර්ණ වාසියක් එක් කරන්නේ නැත. වගාකරන්නන්, එහි වියදම සහ ආදායම චක‍්‍රයක් සේ ගමන් කරමින් සිටින අතර ආර්ථිකයට දැනෙන ආකාරයට චක‍්‍රයේ පරිදිය කුඩා වෙමින් තිබේ. අලූතින් තේ වගාකරන්නට රජය හෙක්ටයාරයකට රුපියල් ලක්ෂ දෙකහමාරක සහනාධාරයක් ගෙවයි. නැවත වගා කරන්නන්ට හෙක්ටයාරයකට ගෙවන මුදල රුපියල් ලක්ෂ තුනහමාරකි. තේ වෙනුවෙන් පොහොර සහනාධාරයක් ක‍්‍රියාත්මකය. රුපියල් තුන්දහසකට ආසන්න තේ පොහොර කිලෝ පනහක් වගාකරුවාට ලැබෙන්නේ රුපියල් එක්දහස් පන්සියයකටය. හෙක්ටයාරයකට අවුරුද්දකට තේ පොහොර කිලෝ පනහක බෑග් 7.2 ක් අවශ්‍යය. අඩු මිලට තේ පොහොර ලැබෙන හෙයින් වගාකරුවෝ අවශ්‍ය පමණටත් වඩා තේ පොහොර භාවිත කරති. අනෙක තේ කිලෝවක වෙළෙඳපොළ මගින් ලැබෙන අපනයන ආදායම පසුගිය 2017 දී රු. 615.32 ක සිට 2018 වසරේ දී රු. 603.52 දක්වා අඩුවී ඇත. ලෝක ආහාර හා කෘෂිකර්ම සංවිධානය පෙන්වා දෙන අන්දමට මෙරට තේ කර්මාන්තය පසුගිය පනස් වසර තුළ සියයට 0.8 ක පමණ සීමා සහිත වර්ධනයක් දක්වා තිබුණද ලෝකයේ තේ නිෂ්පාදනය කරන්නට දක්වන දායකත්වය සියයට 21කින් පහළට ගොස් ඇත.

ලෝක ආර්ථිකයේ පවතින නව ප‍්‍රවණතා සහ මැද පෙරදිග රටවල ඉල්ලූම අඩුවීම මෙරට තේ වෙළෙ`දාමට අලූත් අභියෝගයක් එල්ල කර ඇත. තේ වෙනුවෙන් භාවිතා කරන ඉඩම් ප‍්‍රමාණය, ශ‍්‍රම හි`ගය, තේ වගාවට සහ පොහොරවලට දෙන සහනාධාර සලකන විට රටට සහ සමස්ත ආර්ථිකයට ලැබෙන විශාල වාසියක් නැත. තේ වගාව සියවස් එකහමාරක් එකම ආකාරයට පවතින විට ප‍්‍රශ්න සහගත වීම වැළැක්විය නොහැකිය. එවිට එයට විකල්ප වැඩ පිළිවෙළකට යා යුතුය. සම්ප‍්‍රදායික ස්වභාවයෙන් වෙනස් අංග සොයන්නට නොහැකිනම් නව ව්‍යවසායකත්වයට ඉඩ දෙන පසුබිමක් සකස් කිරීම සුදුසුය. ලෝකයේ ඉඩම් සම්බන්ධ ආකල්ප වෙනස් වෙමින් තිබේ. කුඩා ඉඩමක පවා විශාල ආදායමක් උපයන තරමට ව්‍යවසායකත්වය පරිවර්තනයකට ලක්ව ඇත. මෙරට ඉඩම්වල වගා කරන තේවලින් උපයන ආදායම ඉඩම් ප‍්‍රමාණය හා  සලකා බලන විට  ඉතාමත් සුළු එකක් බව පැහැදිලිය. ඉඩම පසෙක තබන අද යුගයේ තාක්ෂණික සේවා අංශ අති විශාල ධනයක් උපයන මට්ටමට පත්ව සිටී. තොරතුරු තාක්ෂණය සහ තොරතුරු හුවමාරුව සම්බන්ධයෙන් සලකන විට එයින් සිදුවූ අභියෝගයට අප ප‍්‍රමාණාත්මකව මුහුණ දී නැත. කෘෂි යුගයෙන් අලූත් යුගයකට අවතීර්ණ වීම අවශ්‍යය. නිදහස් ලංකාව ව්‍යවසායකත්වය සම්බන්ධව අලූතින් සිතන්නට අවශ්‍යය. තේ කර්මාන්තය අත්හැර දැමීම මෙයින් අදහස් නොකෙරේ. නමුත් වෙනස් ව්‍යාපාර මගින් විශාල විනිමය උපයන අවස්ථා අප‍්‍රමාණව තිබේ.

අපනයන නැංවීමෙන් තොරව රුපියලේ අගය ශක්තිමත් කරන්නට පුළුවන්කමක් නැත. අපනයනය වෙනුවෙන් අලූත් උපාය සකස් කිරීමෙන් තොරව අවුරුද්දකට ඇමෙරිකානු ඩොලර් බිලියන තිහක අපනයන ඉලක්කයකට යා නොහැකිය. ප‍්‍රතිපත්ති සම්පාදකයෝ අලූතින් හිතන්නට අවශ්‍යය. පවතින රාමුව වෙනස්කර රට ඉදිරියට ගෙන යෑම සඳහා අලූත් තීරණ ගත යුතුව තිබේ.

ජී.කේ.ජී. සරත්

Lakbima Online

Download Lakbima Mobile App

 
 

 

Get In Touch With Us

Please publish modules in offcanvas position.