lakbima.lk

අතීත භාරත ජ්‍යොතිෂයේ අනාවැකි කීමක් නොතිබූ බවත් එවක ජ්‍යොතිෂය නැකත් බැලීම සඳහා පමණක් යොදා ගැනුණු බවත් ගෘහ ජිවිතයේ බොහෝ කටයුතු සඳහා නැකත් බැලිය යුතු බවට බ්‍රහ්මණ සමාජයෙන් ගිහියන්ට බලපෑම් කොට තිබූ බවත් පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලීය බෞද්ධ හා පාලි අධ්‍යයන අංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය සහ විශ්ව විද්‍යාලීය බෞද්ධ විහාරාධිපති රාජකීය පණ්ඩිත ආචාර්ය, පූජ්‍ය බමුණුගම ශාන්තවිමල හිමියෝ අවධාරණය කරති. එහිදී උන්වහන්සේ වැඩිදුරටත් අනාවරණය කරනුයේ එවක භාරත සමාජයේ අඹු සැමි සංවාසය සඳහාද නැකත් නියම කොට තිබූ බවය. එහෙත් ඒවා අබෞද්ධ නැකත් ලෙස හදුන්වන උන්වහන්සේ බෞද්ධ නැකත් ගැන බුද්ධ දේශනාවේ සඳහන් වන බව පවසති. මේ ඒ සම්බන්ධයෙන් කරනු ලබන වැඩිදුර කරුණු විමසීමකි.

අතීත භාරතයේ අඹුසැමි සංවාසය සඳහා නැකත් නියම කොට තිබූ බව ඔබ වහන්සේ ප්‍රකාශ කරනවා ඒ පිළිබඳව සඳහන් වන්නේ කොහිද ස්වාමීන් වහන්ස? 

ඒ අබෞද්ධ බමුණු මතය පිළිබඳව ඛුද්දක නිකායේ, සුත්ත නිපාතයේ මහා නිද්දේස පාලියේ ඒ සම්බන්ධ බුදු වදන මෙන්න මෙහෙමයි. 
“නැකැත් කියන්නෝ නැකත් දක්වති. නැකැත් විසි අටෙකි. මේ නැකැතින් ගෙට ගෙවදීම කළ යුතුය. මේ නැකැතින් කිරුළු පැළඳීම කළ යුතුය. මේ නැකැතින් ආවාහ විවාහ කළ යුතුය. මේ නැකැතින් බිජ වැපිරීම පැළ සිටුවීම් කළ යුතුය. මේ නැකැතින් සංවාසයේ යෙදිය යුතුය. ආදී වශයෙන් නැකැත් කියන්නෝ නැකැත් දක්වති. එහෙත් තෙරුවන කෙරෙහි අචල විශ්වාසය දරන්නෝ මේවා සේවනය නොකරති.”
ඉහත සඳහන් බුද්ධ භාෂිතය මගින් පැහැදිලි වන කරුණු දෙකක් තියනවා. එනම් බුද්ධකාලීන භාරතයේ ‍ජ්‍යොතිෂය මිනිසාගේ ඉරණම පැවසීමට තරම් සවිමත් නොවූ බව හා නක්ෂත්‍රය පදනම් කර ගත් වෛදික බමුණන්ගේ නැකැත් පිළිපැදීම බුදුරජාණන් වහන්සේ ඉඳුරාම ප්‍රතික්ෂේප කළ බව.


නමුත් ජ්‍යොතිෂය මගින් මිනිසාගේ ඉරණම දැන ගැනීම සම්බන්ධයෙන් පැහැදිලි විරෝධයක් බුදු දහමින් එල්ල වී නැති බවක් පැවසෙනවා. එය ඇත්තක්ද ස්වාමීන් වහන්ස?

වර්තමානයේ ගිහියන් සේම ඇතැම් පැවිද්දන් එසේ සඳහන් කරනු අප අසා තිබෙනවා. නමුත් එය සම්පූර්ණ අසත්‍යයක්. නියතිවාදයකට හෝ දෛවවාදයකට අනුව ලෝකයේ සහ සත්වයාගේ පැවැත්ම සිදු නොවන බවත්, හුදෙක් හේතුඵල සම්බන්ධය මත එය තහවුරු වන බවත් අවධාරණය කෙරෙන බුදු දහම සිද්ධාන්තමය වශයෙන් ගත් කළ ද නියතිවාදය මත පදනම් වූ ‍ජ්‍යොතිෂය හා ඉඳුරාම ප්‍රතිවිරුද්ධයි. ඒ නිසා බුදු දහමත් ‍ජ්‍යොතීර්වේදයත් මොනම විදිහකින්වත් ගළපන්න බැහැ. එය අහසට පොළව වගේ වෙනස්.

ඒක බුදු බණට අනුව පැහැදිලි කරන්නේ කොහොමද ?

ආර්ය අශ්ඨාංගික මාර්ගය, පටිච්ච සමුප්පාදය වැනි මුලික බෞද්ධ ඉගෙන්වීම් වලින් බමුණන්ගේ නියති වාදය මත පදනම් වූ ජ්‍යෙතිෂය ඉදුරාම ප්‍රතික්ෂේප කෙරෙනවා. බුදු දහමේ ලෝකයේ පැවැත්ම පිළිබඳව සඳහන් වන්නේ ‘ඉධ පච්චයතා‘ යනුවෙන්. එහි අදහස දැන් පවත්නා තත්වය අනුව ලෝකයේ ඉදිරි පැවැත්ම සකස්වන බවයි. නමුත් ජ්‍යෙතීර්වේදයෙන් කියැවෙන්නේ ලෝකයේ පැවැත්ම කලින් තීරණය වූවක් ලෙසයි. මේ කරුණ සරළව ගතහොත් ත්‍රිපිටක සාහිත්‍යයේ එන ගාථා පාඨයක සරල සිංහල අරුත මගින් පැහැදිලි කළහැකියි. මේක ජාතක පාලියෙහි එන ගාථාවක්. ‘නක්ෂත්‍රය පිළිපදින්නට යාමෙන් බාලයා යහපත පිටු දකින්නේය. නැකත යනු යමකට සුදුසුම වේලාවය. ග්‍රහ තාරුකාවෝ කුමක් කරත්ද?’

නමුත්, ස්වාමීන් වහන්ස නැකැත් බැලීම සම්බන්ධයෙන් මෙවන් අර්ථකථනයක් දෙන බුදු දහම මගින්, ‍ජ්‍යොතිෂයෙන් මිනිසාගේ ඉරණම කීම සම්බන්ධයෙන් යමක් නොපැවසෙන්නේ ඇයි?

ඒකට හේතුව තමයි බුද්ධකාලීන භාරතයේ ‍ජ්‍යොතිෂය මුල් කොට මිනිසාගේ ඉරණම පැවසීමේ ක්‍රමයක් නොතිබිම. මේක බොහෝ දෙනාගේ විස්මයටත්, කුතුහලයටත් හේතු වෙන දෙයක්. නමුත් ඒක තමයි ඇත්ත. නමුත් අද ‍ජ්‍යොතිෂ ජාවාරම්කාරයන් මේ සත්‍යය යටපත් කරලා. අසරණයන් ගසා කනවා.

ඒ කියන්නේ බුදුන් දවස අනාවැකි කීමේ ශාස්ත්‍ර තිබි නැද්ද ?

දෛවවාදය හිස් මුදුනින් පිළිගැනුණු බුද්ධකාලීන භාරත සමාජයේ අනාවැකි කීම සම්බන්ධයෙන් විද්‍යා ශාස්ත්‍ර බොහොමයක් තිබුණා. නමුත් මිනිසාට දෙලොව යහපත සැලසීම සම්බන්ධයෙන් පිටිවහලක් කොටගත නොහැකි එම සියලු විද්‍යා ශාස්ත්‍ර ආර්ය මාර්ගයෙන් අන් දෙසකට යොමුව ඇති බැවින් ඒවා නිරශ්චීන විද්‍යාවන් ලෙස බුදු දහමින් අවධාරණය කරනවා. මෙතන තිරශ්චීන කියන්නේ තිරිසන් කියන එකට ‍නෙවෙයි. පැත්තකට යන නැත්නම් පැත්තකට දැමිය යුතු යන අරුතින් තමයි තිරශ්චීන කියන්නේ.

නමුත් ‍ජ්‍යොතීර්වේදයට බුදුන් දවස භාරතයේ ඉහළම තැනක් හිමි වී තිබූ බව බොහෝ දෙනෙක් පවසනවා. 
 

ඒ කතාවල කිසිම ඇත්තක් නැහැ. ඒ කොහොමද කියලත් මං කියන්නම්. වේද සාහිත්‍යයට අයත් උපවේද යනු මිනිසාගේ ලෞකික සමෘද්ධිය ළඟා කෙරෙන ධර්ම ශාස්ත්‍ර පද්ධතියක්. උපවේද සාහිත්‍යයේ මූලික වශයෙන් කැපී පේන්නේ ඉපැරණි භාරතීය කායික විද්‍යා සිද්ධාන්ත විවරණය කෙරෙන ආයුර්වේදය. ධනවන්තරී නම් සෘෂිවරයකු විසින් භාෂිත යැයි කියන මූලික ආයුර්වේදයේ ශ්ලෝක ලක්ෂයක් තියනවා. එහෙත් මෙම ‍ජ්‍යොතීර්වේදය මිනිසාගේ ලෞකිකත්වය සශ්‍රිත කෙරෙන එවන් උපවේද යටතට හෝ අයත් වන්නේ නැහැ.

එහෙම නම් ස්වාමීන් වහන්ස වේද සාහිත්‍යයේ ‍ජ්‍යොතිෂයට හිමි තැන මොකක්ද ?

වේදය ක්‍රමානුකූලව හැදෑරීම පිණිස ඉවහල් වන විෂයන් පිළිබඳව පැරණි සංස්කෘත සාහිත්‍යයේ සඳහන් වෙනවා. ඒවාට වේදාංග කියලයි කියන්නේ. ඒවා පිළිවෙළින් ශික්ෂා, කල්ප, ව්‍යාකරණ, නිරුත්ති, ඡන්දස් සහ ‍ජ්‍යොතිෂය යනුවෙන් හැඳින්වෙනවා. මේ අනුව වේද සාහිත්‍යයෙහි ‍ජ්‍යොතීර්වේදයට ස්ථානය නිවැරදිව හඳුනා ගන්න අපිට පුළුවන්. මූලික ‍ජ්‍යොතීර්වේදය කියන්නේ වේදාංගවලට අයිති පුංචි කොටසක් විතරයි.

අනාවැකි කීමක් සිදුවී නැත්නම් එකල ‍ජ්‍යොතිෂය තිබි ඇත්තේ කුමක් සඳහාද? 

ග්‍රහචාරයෙහි චන්ද්‍ර සූර්ය පිහිටීම පෙන්වාදීම එකල ‍ජ්‍යොතිෂයෙහි ප්‍රධාන අරමුණ වී තිබෙනවා. නැකත් තරු විසි හත ඔස්සේ අඩසඳ සහ පුන්සඳ දර්ශනය වන විදිහ එහි දැක්වෙනවා. ඒ වගේම ග්‍රහ තරු හැඳින ගන්නා අන්දමත් යාග හෝම සඳහා මණ්ඩප පිළියෙළ කිරීමට සුබ නැකැත් තෝරා ගත යුතු අන්දමත් දැක්වෙන පුරාණ ‍ජ්‍යොතීර්වේදයේ එදිනෙදා ජීවිතයේ සුබ කටයුතු සඳහා නැකැත් තෝරා ගත යුතු ආකාරය ද දක්වා තිබෙනවා. නමුත් බෞද්ධයන් ඒවා ද පිළිපැදිය යුතු නැති බවයි බුදුන් වහන්සේ සෘජුවම දේශනා කොට ඇත්තේ. ඒ අනුව බුදුන් වදාළ වෙනම නැකත් සම්ප්‍රදායක් තිබෙනවා.

කුමක් ද ස්වාමීන් වහන්ස ඒ නැකත් ?

යමකුට අර්ථ සිද්ධිය උදාකර ගත හැකි බෞද්ධ සම්ප්‍රදායේ නැකැත් වර්ගයක් පිළිබඳව රමණීය විස්තරයක් අංගුත්තර නිකායේ පංචක නිපාතයේ මංගල වග්ගයෙහි දැක්වෙනවා.
බුදුරජාණන් වහන්සේ එහිදී දේශනා කරනවා යමෙක් තෙරුවන කෙරෙහි අචල වූ ශ්‍රද්ධාවකින් යුතුව සිත, කය, වදන, යන තිදොරින් පිරිසිදුව උදයවරුවක යම් ක්‍රියාවක යෙදෙනවා නම් අන්න ඒක සුබ නැකැතක්. (සුනක්ඛත්තං) සුබ මංගලයක් (සුමංගලං) කියලා ඒ වගේම දවසේ සියලුම වේලාවන් සම්බන්ධයෙන් මේ විදිහටම අවධාරණය කොට දැක්වීමෙන් බුදුරජාණන් වහන්සේ හුදෙක් ‍ජ්‍යොතිෂයේ දැක්වෙන වෛදික නැකැත් චාරිත්‍ර පිළිපැදීම 
වෙනුවෙන් ප්‍රඥාවන්ත අර්ථකථනයක් ඉදිරිපත් කොට ඇති බව මනාව පැහැදිලියි. නමුත් අපේ සමාජයේ වැඩි දෙනෙක් කරන්නේ නැකැත් පිළිබඳව බුදු හාමුදුරුවෝ අපට ඉදිරිපත් කළ ප්‍රඥාවන්ත අර්ථ කථනය පැත්තකට දාලා උන්වහන්සේ ප්‍රතික්‍ෂේප කරපු බමුණන් ඉදිරිපත් කළ ‍ජ්‍යොතිෂය විශ්වාස කරන එක නේද?

එහෙත් ස්වාමීන් වහන්ස මෙවන් බුද්ධ දේශනා පිළිබඳ අද සමාජය තුළ වැඩි ප්‍රසිද්ධියක් නැත්තේ ඇයි?

පරිභෝජනවාදී සමාජයක මේවා අලෙවි කරන්නට බැහැ. නමුත් ජ්‍යොතිෂය කියන්නේ අද ගණුදෙනුවක් ව්‍යාපාරයක් විතරක් නෙවෙයි අසරණයන් ගසා කන පහත්පෙළේ ජාවාරමක්. මා ඉතා පැහැදිලිවම කියනවා ශ්‍රී ලාංකික බෞද්ධයන් තරම් ග්‍රහලෝක වලට බයේ ජිවත් වන ජනතාවක් මුළු ලෝකයේම නැහැ කියලා. මේක ජාතියේ අවාසනාවක්.

-         පේරාදෙණිය විශ්ව විද්‍යාලීය බෞද්ධ හා පාලි අධ්‍යයන අංශයේ ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය සහ විශ්ව විද්‍යාලීය බෞද්ධ විහාරාධිපති රාජකීය පණ්ඩිත ආචාර්ය පූජ්‍ය බමුණුගම ශාන්තවිමල හිමි

 

සහන් සංකල්ප සිල්වා

Lakbima Online

Download Lakbima Mobile App

 
 

 

Get In Touch With Us

Please publish modules in offcanvas position.