Coss Ear2
lakbima.lk
COSS Ear 1

මේ වන විට ආණ්ඩුවේ කටයුතු සිදුවන ආකාරය ගැන විවිධ අදහස් මතුවෙමින් තිබේ. එය එළ හරකා සහ මී හරකා එකට බැඳ කුඹුරක් සී සෑමට නොහැකි ආකාරය මෙනි. මූලික ගැටුම ඇතිවී තිබෙන්නේ උද්දච්චකම හා නොදැනුවත්කම අතරය. උගත්කම හා නූගත්කම අතරය. දැනුවත්භාවය හා නොදැනුවත්භාවය අතරය. මේ සියල්ලම එක්වී ඇත.
රනිල් වික්‍රමසිංහට රට සම්බන්ධයෙන් කිසියම් දැක්මක් ඇත. හරි හෝ වැරදි හෝ වේවා ඔහුට ආර්ථික දැක්මක් ඇත. එනම් වෙළෙඳ‍පොළ ආර්ථිකය ප්‍රවර්ධනය කිරීමට ඇති වුවමනාවය. වෙළෙඳ‍පොළ ආර්ථික ක්‍රමයක දුර්වලතා තිබේ. එහෙත් රනිල් වික්‍රමසිංහ ගියේ එම ගමනය. එහෙත් ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන යන්නේ වෙනම ගමනකි. ඔහුට අවශ්‍ය වී ඇත්තේ ජාතික ආර්ථිකය දියුණු කිරීමය. ජාතික ආර්ථිකය අපි 1956 වසරේ සිට අත්හදා බලා ඇත්තෙමු. එහි ප්‍රතිඵලය වූයේ ලංකා ගමනාගමන මණ්ඩලය විනාශ කරගැනීමය. විශාල වතු විනාශ කරගැනීමය. ජාතික ආර්ථිකයක් නිර්මාණය කිරීමට ගොස් සියල්ල විනාශ කරගත්තේය. 1956දී ආරම්භ කළ සංස්ථා අතරින් දැනට ඉතිරිවී ඇත්තේ කීයෙන් කීයද? වරාය, තෙල් සංස්ථාව, ලංගම හැරුණු විට අනෙක් සියලුම සංස්ථා විනාශ වී ගොසිනි. සංස්ථා බිහිකර රටක් හැදිය නොහැකි බව ඒ තත්ත්වය තුළ තේරුම් ගත යුතුව ඇත.
රටක් හැදීමට ධනපති පන්තියක් අවශ්‍යය. ආණ්ඩුවක් ඇත්තේ ධනපති පන්තිය උපයන දේ ඔවුන්ගේ සුඛ විහරණයට පමණක් යොදා ගැනීමට ඉඩ නොතබා බදු අය කර ගනිමින් නැති බැරි අයගේ සුබසාධනය කෙරෙහි ඒවා යොමු කිරීමටය. එය රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ප්‍රතිපත්තියයි. එහෙත් ජාතික ආර්ථිකයක් ගොඩනැගීම සඳහා ලංකාවේ ධනපති පන්තියක් ඇත්තේ නැත. කෝටි සියයක් දෙසීයක් වියදම් කරමින් ව්‍යාපාරයක් ආරම්භ කළ හැකි ව්‍යාපාරිකයක් තුන් හතර දෙනෙක් සිටියාට ධනපති පන්තියක් නිර්මාණය වී නැත. 
මේ තත්ත්වය තුළ රට තව තවත් අගාධය කරා ගමන් කරමින් සිටී. මේ වන විට සිදුවී තිබෙන්නේ ඒකාධිපතියෙක් යැයි හංවඩු ගසා ජනතාවගේ ඡන්දයෙන් පරාජය කළ පුද්ගලයාගේ ජනප්‍රියත්වය නැවත වැඩි කර බලයට ඒමට පාර කපාදීමය. ඒ සඳහා පාර කැපූ පුද්ගලයන් දෙදෙනා ලෙස ජනාධිපතිවරයා හා අගමැතිවරයා ඉතිහාසගත වනු ඇත.
හවුල් ආණ්ඩුවක් ඇති කරගැනීමේදී සම්මුතිය ඇති කරගන්නේ කුමක් සඳහාද යන්න තේරුම් ගත යුතුය. ඒ සඳහා මුලින්ම රටේ ඇති ප්‍රශ්න තේරුම් ගත යුතුය. ආර්ථිකය සම්බන්ධයෙන්, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සම්බන්ධයෙන්, ජාතික සංහිඳියාව සම්බන්ධයෙන් ඇතිකරගන්නා සම්මුතීන් පිළිබඳ  අවබෝධයක් ඇතිකරගත යුතුය. රටේ ප්‍රධාන ප්‍රශ්න බවට පත්වී තිබෙන මෙම ප්‍රශ්න සඳහා ගනු ලබන ප්‍රතිපත්තිමය තීරණ ගැන එකමුතු භාවයකට පැමිණියේ නම් මේ වන විට ඇතිවී තිබෙන අර්බුදය මතුවන්නේ නැත. සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුවක් ඇති කරගෙන ජනාධිපතිවරයා සහ අගමැතිවරයා තමන්ට අවශ්‍ය අමාත්‍යාංශ බෙදාගත්තේය. එම පාර්ශ්වයන් අතර මනා සම්බන්ධතාවක් තිබුණේ නැත.
මේ තත්ත්වය තුළ ආණ්ඩු හතරක් නිර්මාණය විය. මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ ආණ්ඩුව. රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ආණ්ඩුව, මහින්ද රාජපක්ෂගේ ආණ්ඩුව සහ චන්ද්‍රිකා බණ්ඩාරනායකගේ ආණ්ඩුව එම ආණ්ඩු හතරයි. මේ නිසා රාජ්‍ය නිලධාරීන් කිසිදු ආකාරයේ බරපතළ තීන්දුවක් ගත්තේ නැත. කුමන අවස්ථාවේදී තමන්ගේ බෙල්ල කැපී යනු ඇත්දැයි යන සැකයෙන් යුතුව රාජ්‍ය නිලධාරීහු බියේ පසුවෙති. අගමැතිවරයාගේ තීන්දුවක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට යන විට ජනාධිපතිවරයා එය වළක්වයි. ජනාධිපතිවරයාගේ තීන්දුවක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට යන විට රාජ්‍ය නිලධාරීන් විවිධ යටි කූට්ටු වැඩ කරමින් ඒවා වැළැක්වීමට කටයුතු කරයි. මහින්ද රාජපක්ෂ යමක් කී විට නිලධාරීන් පැකිලීමකින් තොරව වැඩ කරන ආකාරයක් දක්නට ලැබේ. 2015 ජනවාරි 8 වැනිදා ජනාධිපතිවරයෙක් සහ අගමැතිවරයෙක් පත් කරගත් නමුත් මේ වන විට ජනාධිපතිවරු තිදෙනෙක්ම සිය බලය පතුරවමින් සිටී. මේ ආකාරයට රටක් ඉදිරියට යන්නේ කෙසේද?
හරි හෝ වැරදි හෝ වේවා රට එක පිළිවෙතකට යා යුතුය. දැන් එක පිළිවෙතකට යන්නේ නැත. ජනාධිපතිවරයාද මේ අවස්ථාව වන විට රාජ්‍යතාන්ත්‍රික අයුරින් හැසිරෙන්නේ නැත. ඔහු බලා‍පොරොත්තු වූ කිසිවක් මේ වන විට සිදුවන්නේ නැත. ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ සභාපතිත්වය ගත් විට සියලුම ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පාක්ෂිකයන් තමන් සමග එක්වනු ඇතැයි ඔහු විශ්වාස කළත් එසේ වූයේ නැත. ඉන් පසුව දේශපාලන අනාගතය ගැන සිතමින් 2020දී ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත්වීමට ඔහු තීරණය කළේය. ඒ අනුව ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කිරීමේ වැඩසටහනට කඩාකප්පල් කළේය. ඉන් පසුව නැවත වරක් ජනාධිපතිවරණයට ඉදිරිපත් වන බව අගමැතිවරයාට පැවැසීමෙන් පසුව දෙදෙනා අතර වන විරසකය වර්ධනය විය. මේ රට 2020දී උකස් තබා ඇත්තේ මේ වෙනුවෙන්ය. ජනාධිපතිවරණයකදී මොවුන් දෙදෙනාටම පැහැදිලි බහුතරයක් ලබාගැනීමට හැකියාව ලැබෙන්නේ නැත. මොවුන් මේ සෙල්ලම් කරමින් සිටින්නේ රටේ ජනතාවගේ ජීවිත සමගය.
විශ්වාසභංග යෝජනාව පරාජයට පත්වීමෙන් ඇති වී තිබෙන දේශපාලන තත්ත්වය ගැනත් අවධානය යොමු කළ යුතුය. විශ්වාසභංග යෝජනාව පරාජය කිරීමේ කොටස්කරුවන් තිදෙනෙක් සිටී. ඒ එක්සත් ජාතික පක්ෂය, සුළු ජාතික දේශපාලන  පක්ෂ සහ සිවිල් සංවිධානයි. මේ අය අගමැතිවරයාට ජයග්‍රහණ අත්කර දුන්නේ තවත් අවුරුදු දෙකක් ධුරයේ සිටීමට නොවේ. මේ ජයග්‍රහණය අගමැතිවරයාට ලබාදුන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය තුළ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රතිසංස්කරණ සිදුකිරීමටය. මතෛක් කල් නොසලකා සිටි එක්සත් ජාතික පාක්ෂිකයාට සලකනු ඇතැයි යන විශ්වාසය ඇතිවය. සිරිකොතේ ඔළුගෙඩි මාරු කිරීම පමණක් ඔවුන් බලා‍පොරොත්තු වූයේ නැත. සුළු ජන පක්ෂ සහ සිවිල් සමාජය ඉල්ලන දේ මේ වන විට සිදුවන්නේ නැත. සිවිල් සංවිධාන ඉල්ලන්නේ හොරු ඇල්ලීමයි. මහින්දානන්ද අලුත්ගමගේ අත්අඩංගුවට ගැනීම පමණක් හොරු ඇල්ලීමක් වන්නේ නැත.
මේ තත්ත්වය මින් ඉදිරියට අපහැදිලිය. මේ ආණ්ඩුවෙන් වැඩ කර ඇති නමුත් එය නිවැරදිව ජනතාවට සන්නිවේදනය කිරීමට නොහැකිවී ඇත. ඉන්ධන මිල අඩු කිරීම, රෝහල්වල ඇති කර තිබෙන වෙනස්කම්, ඖෂධ මිල අඩු කිරීම වැනි දේ ජනතාව දන්නේ නැත. තොරතුරු දැනගැනීම වැනි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පියවර ජනතාවට කා වැද්දීමට නොහැකිවී ඇත. ඒ මේ ආණ්ඩුව සිංහල බෞද්ධ විරෝධී, රණවිරු විරෝධී, අගතිගාමී ආණ්ඩුවක් ලෙස ජනතාව දකී. මේ මතවාදය ජනතාවගේ හිත් තුළින් ඈත් කිරීමට අසමත් වන්නේ නම් ජනතාව කිරීයෙන් පැණියෙන් නැහැවූවත් ජනතාව ආණ්ඩුව කියන දේ පිළිගන්නේ නැත. 
එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ නායකත්වය සිංහල බෞද්ධ අයෙක්ට ලබාදිය යුතු යැයි පක්ෂයේම සිටින පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු පවසති. ජේ.ආර්. ජයවර්ධන ජනාධිපතිධුරයට පැමිණියේ ක්‍රිස්තියානි ආගමේ සිටය. බණ්ඩාරනායක ක්‍රිස්තියානි ආගම අතහැර බෞද්ධාගම වැලඳගත් අයෙකි. චන්ද්‍රිකාට ඇත්තේ ක්‍රිස්තියානි පසුබිමකි. රනිල් වික්‍රමසිංහ උපතින් බැප්ටිස් නමුත් හැදී වැඩුණේ බෞද්ධ පරිසරයකය.
මේ තත්ත්වය තුළ ඉදිරියේදී ඇති විකල්පය කුමක්ද යන්න ජනතාව හා පාලකයන් තේරුම් ගත යුතුය. රට ගොඩ ගැනීමට නම් රටේ ආර්ථිකය ගොඩ ගත යුතුය. ඒ සඳහා ඇත්තේ ලිබරල් ධනවාදී ආර්ථිකය, කොමියුනිස්ට්වාදී ආර්ථිකය සහ සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආර්ථික ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කිරීමය. අද වන විට කොමියුනිස්ට් ආර්ථිකය හා සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආර්ථිකය අසාර්ථක පියවරයන් බවට පත්ව තිබේ. සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ශ්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂයේ ආර්ථික දර්ශනයයි. එම ප්‍රතිපත්තිය ආර්ථික විනාශයකට හේතු විය. ධනවාදී ආර්ථික ක්‍රමය ලෝකයේ දියුණු රටවල දක්නට ලැබේ. බටහිර රටවල් දියුණුවූයේ ධනවාදය නිසාය. චීනය ධනවාදය දෙසට හැරීමෙන් පසුව දීර්ඝ සංවර්ධනයක් ඇතිකර ගත්තේය. චීනයේ ක්‍රියාත්මක වන්නේ රාජ්‍ය ධනවාදයක්ය. ධනවාදයේ  අඩුපාඩු දක්නට ලැබේ. ධනවාදය සමග දුගීභාවය ඇතිවේ. ඇමෙරිකාව වැනි රටවල දුගීභාවය විසඳා නැති නමුත් අවම තෘප්තිමත් ජීවිතයක් ගත කිරීමට අවශ්‍ය පසුබිම නිර්මාණය කර තිබේ.  සිංහල බෞද්ධ අන්තවාදී මතවාදය හා දෙමළ අන්තවාදයට විසඳුමක් තිබිය යුතුය. ජාතික සංහිඳියාව ගොඩ නගා ගන්නා තෙක් දේශපාලන වශයෙන් රට අස්ථාවරය. එහි ප්‍රතිඵලය වන්නේ ආර්ථික වශයෙන් රට අස්ථාවර වීමය. 
අපේ රටේ දියුණුවක් ඇතිවූයේ ප්‍රේමදාස යුගය, රාජපක්ෂ යුගය වැනි කාලවලදීය. මේ කාලවල රටේ දියුණුවක් ඇතිවූයේ ඒ පාලකයන් අධිකාරීවාදයක් පවත්වාගෙන ගිය පාලකයන් වන නිසාය.එම අධිකාරීවාදයට ජනතාවගේ වැඩි කැමැත්තක් තිබේ. ලෝකයේ දියුණු රටවලට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ලැබි ඇත්තේ ආර්ථික සංවර්ධනය යම් තාක් දුරකට ඉදිරියට පැමිණි විටය. එහෙත් ලංකාවට ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ලැබුණේ නියමිත කාලයට පෙරය. පහසුවෙන්ම සර්වජන ඡන්ද බලය ලැබිම නිසා ජනතාව බලා සිටින්නේ කට ඇරගෙන ලැබෙන දෙයක් කෑමටය. අද තිබෙන දේශපාලන තත්ත්වය ගැන අවධානය යොමු කළ යුත්තේ මෙම සන්දර්භය තුළය.
 
පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ දේශපාලන විද්‍යාව පිළිබඳ සම්මානිත මහාචාර්ය එම්.ඕ.ඒ. ද සොයිසා
 
සංජය නල්ලපෙරුම

මේ වන විට ශ්‍රී ලංකා ආර්ථිකයේ ගැටලු ගණනාවක් පැන නැගී තිබේ. විදේශ විනිමය අවප්‍රමාණය වීම, අපනයන ආදායම් වැඩිවනවාට වඩා වැඩි වේගයකින් ආනයන වියදම වැඩි වී ගෙවුම් ශේෂ ‍ලේඛනයේ හිඟය වැඩවීම, ණය ‍පොලී අනුපාතිකය ඉහළ යාම, රාජ්‍ය වර්තන වියදම ඉහළ යාම, උද්ධමනය එම ගැටලු අතරින් කිහිපයකි.
විදේශ වත්කම් පිරිහීම නවතම ගැටලුවක් නොවූවද එය වඩාත් භයානක ලෙසින් සිදුවීම දැඩි ලෙස අවධානයට යොමුවිය යුත්තකි. වසරේ මුල් කාර්තුව ඇතුළත විදේශ වත්කම්වල පිරිහීම නිරීක්ෂණය කර බලන විට පෙබරවාරි මාසයට සාපේක්ෂව මාර්තු මාසයේදී මෙරට විදේශ වත්කම් ඇමෙරිකන්  ඩොලර් මිලියන 613 කින් පහළ වැටී ඇති බව වාර්තා විය. විදේශ වත්කම් පහළ වැටීම සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුව පැත්තෙන් විවිධ කරුණු ඉදිරිපත් කරමින් එය සාධාරණීකරනය කිරීමට උනන්දු විය හැකිය. ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ ණය වාරික ගෙවීම් ඉහළ යාම විදේශ වත්කම් පහළ යාමකට හේතුවන බවට ඇතැම්හු පෙන්වාදීමට උත්සාහ ගනිති. එහෙත් ඔවුන් අමතක කරන දෙයක්ද ඇත. එනම් ඇමෙරිකන් ඩොලරයට සාපේක්ෂව ශ්‍රී ලංකාවේ රුපියල දිගින් දිගටම අවප්‍රමාණය වෙමින් පවතිනවාය කියන කාරණයයි. මේ තත්ත්වය කරනකොට ගෙන ගෙවිය යුතු ණය වාරික ප්‍රමාණයේ විශාලත්වය වැඩිවෙයි. උදාහරණයක් ලෙස ප්‍රධාන ව්‍යවහර මුදල්වලට සාපේක්ෂව ශ්‍රී ලංකාවේ රුපිය‍ලේ අගය අවප්‍රමාණය වීම හේතුවෙන් 2016 වසර අවසානය වන විට සමස්ත ණය ප්‍රමාණය රුපියල් බිලියන 186.6කින් වැඩිවිය. (ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකු වාර්තාව)
2017 හා 2018 වර්ෂයේ මුල් කාර්තුව ඇතුළත ශ්‍රී ලංකා රුපියල දිගින් දිගටම ඇමෙරිකන් ඩොලරය ඇතුළු විදේශ ව්‍යවහාර මුදල් හමුවේ අවප්‍රමාණයට ලක්විය. එම නිසා 2016 වසරට සාපේක්ෂව 2017 හා 2018  මුල් මාස 3 ඇතුළත මෙරට සමස්ත ණය ප්‍රමාණය නිතැතින්ම ඉහළ යාමකට ලක්වෙයි. විශේෂයෙන්ම විදේශ ණය ආපසු ගෙවීමේදී විදේශ සම්පත්වල ක්ෂයවීමත් අපේක්ෂා කළ හැකිය. එහෙත් යහපත් මූල්‍ය කළමනාකාරිත්වයක් යටතේ කටයුතු කළේ නම් විදේශ වත්කම් ආරක්ෂා කරගනිමින් එම අංශය ස්ථාවරව පවත්වාගෙන යාමේ හැකියාවක් පැවැතුණි.
ගැටලු රටක විදේශ වත්කම් අංශ ගණනාවකින් ආර්ථිකය කෙරෙහි බලපෑම් කරනු ලබයි. රටක ආනයන හැකියාව හා මූල්‍යමය සුරක්ෂිතතාව ආර්ථිකය සතුව ඇති විදේශ වත්කම් ප්‍රමාණයෙන් මැනගත හැකිය. මාස 6කට වඩා වැඩි ආනයනික හැකියාවන් සහ විදේශ වත්කම් ප්‍රමාණයන් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටක පවත්වාගෙන යන්නේනම් එම ආර්ථිකය කෙරෙහි කිසියම් ස්ථාවරත්වයක් අපේක්ෂා කළ හැකිය.
විශේෂයෙන්ම අඩු කොන්දේසි සහිතව විදේශ මූල්‍ය ආයතනයකින් ණය මුදලක් ලබාගැනීමේදී එම රට සතුව ඇති විදේශ වත්කම් ප්‍රමාණය ඉහළ මෙහෙයක් ඉටුකරනු ලබයි. විදේශ වත්කම් ප්‍රමාණය අඩුනම් එම රටට ණය ලබාදීමේදී විවිධ කොන්දේසි ඉදිරිපත්කිරීමට ණය දෙන ආයතන විසින් කටයුතු කරනු ලබයි.
මෙරට විදේශ වත්කම් සතුටුදායක මට්ටමක නොතිබෙන බව පැහැදිලිිය. 
කොළඹ කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ වැනි මූල්‍ය වෙළෙඳ‍පොළවල් මුදල් ආයෝජන කළ විදේශ ආයෝජනයන් තම කොටස් විකුණා දමා වෙළෙඳ‍පොළින් ඉවත්වීම, අපේක්ෂා කරනු ලැබූ තරමට විදේශ ආයෝජන නොලැබිම්, විදේශ සේවාවන්හි නියුක්ත ශ්‍රමිකයන් විසින් කරනු ලැබූ ප්‍රේෂණවල පහළ   යාමත් දැකිය හැකිවීම, නව ආයෝජනයන්ගේ පැමිණීම අපේක්ෂා කළ මට්ටමට නොලැබිම, අපනයන ආදායම් බලා‍පොරොත්තු වූ මට්ටමින් ඉහළ නොයාම, ආනයන වියදම් ශීඝ්‍රයෙන් ඉහළයාම වැනි කරුණු කරන කොටගෙන මෙරටට ලැබෙන විදේශ විනිමයෙහි අඩුවීමක් දැකිය හැකිවිය.
 
අර්බුදයට විසඳුම් සෙවීම
 
මූල්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ මතු දැක්වූ ගැටලුවලට යථාර්ථවාදී විසඳුම් ඉදිරිපත් කිරීමකින් තොරව තාවකාලික පැලැස්තර මගින් විසඳුමක් අපේක්ෂා කළ නොහැකිය. රටේ ණය බර කඳු ගැසුණේ මන්දැයි එකිනෙකාට බෝල පාස්කරමින් සිටිනවාට වඩා අර්බුදයෙන් ගොඩඒමේ මාර්ගයකට යොමුවීම සිදුවිය යුත්තකි. ණය ලබාගැනීමකින් තොරව දියුණු වෙමින් පවතින රටවල ආර්ථිකය ඉදිරියට පවත්වාගෙන යා නොහැකිය. වැදගත්ම කාරණය එම ණය කළමනාකරණය කරගැනීමට හැකි පරිදි ආර්ථිකය මෙහෙයවීමය. එම වගකීම පැවැරී ඇත්තේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා ඇතුළු සමස්ත ආණ්ඩුව වෙතමය. 
අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතා වරක් ප්‍රකාශ කර සිටියේ රටේ ණය බරෙන් ගොඩ ඒම සඳහා වසරකට ඇමෙරිකන් ඩොලර් කෝටි 2500ක් විදේශ ආදායමක් අවශ්‍ය කරන බවය. ඒ සඳහා වසරකට ඇමෙරිකන් ඩොලර් කෝටි 2000ක අපනයන ආදායමක් හා ඩොලර් කෝටි 500ක විදේශ ආයෝජන අවශ්‍ය බව හෙතෙම අවධාරණය කළේය.
මේ ආකාරයේ විදේශ ආයෝජන හා අපනයන ආදායම් වැඩිකර ගැනීමට නම් ඊට අවැසි පසුබිමක් රට තුළ ගොඩනගාගත යුතුය. අප මෙම පිටුවෙන් හැමදා අවධාරණය කරන පරිදි රටේ වැඩ වර්ජනයන් හා උද්ඝෝෂණයන්ට පාර කපමින් මේ ඉලක්ක සපුරා ගැනීමට කටයුතු කිරීම ගඟට ඉනි කැපීමට සමානය. ගැටලු විසඳීමට කල්මැරීම හා ඊට උදාසීන ප්‍රතිපත්තියක් අනුගමනය කිරීම වත්මන් ආණ්ඩුවේ උපන්ගෙයි දෝෂයක් වී තිබේ.
අගමැතිවරයා අපනයනය ඉහළ නැංවීමට කතා කළද අපනයන අංශයේ ඇත්තේ සංකෝචනයකි. ශ්‍රී ලංකාවේ විදේශ අංශයේ ක්‍රියාකාරිත්වය පිළිබඳව ශ්‍රී ලංකා මහ බැංකුවේ ආර්ථික පර්යේෂණ දෙපාර්තමේන්තුව විසින් නිකුත් කරන මාධ්‍ය නිවේදනයකට අනුව 2015 ජනවාරි සිට නොවැම්බර් කාලය ඇතුළත මෙරට අපනයනය ඇමෙරිකන් ඩොලර් මිලියන 9,726කි. එහෙත් 2016 ජනවාරි සිට නොවැම්බර් දක්වා කාලය ඇතුළත එකී අපනයන ආදායම ඇමෙරිකන් ඩොලර් මිලියන 9,450.7ක් දක්වා පහළ වැටී ඇත. මෙහි ඇති කනගාටුදායක තත්ත්වයනම් ඇමෙරිකන් ඩොලරයක් සඳහා රුපියල් 155ක් ඉක්මවා යන පසුබිමකදී දිගින් දිගටම රුපියල අවප්‍රමාණය වන තත්ත්වයකදී මෙරට අපනයන ආදායම අඩුවීමය. සාමාන්‍යයෙන් ආර්ථික විද්‍යාවේදී පිළිගත් සිද්ධාන්තය වනුයේ ඩොලරය වැනි පිළිගත් විදේශ මුදල් ඒකකයට සාපේක්ෂව දේශීය මුදල් ඒකකය අවප්‍රමාණයට ලක්වේනම් අපනයනකරුවන්ගෙන් ලැබෙන ආදායම වැඩි වී අපනයනකරුවන් දිරිමත් වන බවය. එය දිගු කාලයේදී අපනයන ආදායම් වැඩිවීමකට හේතුවක් වන බවද දක්වයි.
එහෙත් ශ්‍රී ලංකාවේ තත්ත්වය ඊට ඉඳුරාම වෙනස්ය. මහ බැංකුවේ නවතම සංඛ්‍යා ‍ලේඛනවලට අනුව අපනයන ආදායමේ දැකිය හැක්කේ අඩුවීමකි. රටේ ණය අර්බුදයෙන් ගොඩ ඒමට නම් අපනයන ආදායම් වැඩිකරගත යුතු බව කියා සිටින්නේ අගමැතිවරයාමය. සංචාරක ඉපයීම් හැරුණුවිට විදේශ අංශයන්ගෙන් ලැබෙන ආදායම් අඩුවීම සුළුවෙන් තැකිය හැකි ප්‍රශ්නයක් නොවේය.
කෙසේ වෙතත් මේ සම්බන්ධයෙන් ආණ්ඩුවේ ප්‍රධාන පාර්ශ්වයන් කිසියම් අන්දමක අවබෝධයක හෝ සිටීම අගය කළ යුත්තකි. ආර්ථිකයට තිරිංග දමන සංරෝධක මොනවාදැයි තේරුම්ගත යුතුය. රටේ සියල්ල තීරණය වනුයේ ආර්ථිකය මතය. එය තිබෙන්නේ දුර්වල අඩියක බව මෙරට ආර්ථික අංශ පිළිගෙන තිබේ. එම නිසා ආර්ථිකය අඳුරෙන් අඳුරටම තල්ලුවී යන ආකාරයේ සමාජ ක්‍රියාකාරකම් පාලනය කිරීමට හෝ කල්මැරීමකින් තොරව එදිනෙදා ගැටලුවලට විසඳුම් ලබාදීමට ආණ්ඩුව දක්ෂ විය යුතුය.
 
සාලිය ජනක කුමාර



මෙම සතිය ආරම්භ වූයේ සිංහල අලුත් අවුරුදු උණුසුමත් සමගිනි.  වසරේ වෙන කවරදාකටත් වඩා භාණ්ඩ හා සේවා සඳහා ඉහළ ඉල්ලුමක් ජනිත වෙනුයේ මෙම කාලසීමාවේදීය. සිංහල හා හින්දු සංස්කෘතිය හා බැඳුණු සූර්ය මංගල්‍යයේ චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර අතර තෑගි භාණ්ඩ හා සුහදතාව හුවමාරු කරගැනීම අනිවාර්ය අංග ලක්ෂණයකි. සංස්කෘතික අනන්‍යතාව ආරක්ෂා කර ගනිමින්  සිත් සේ කා බි විනෝද වීම අලුත් අවුරුදු සමයේ සුලභ අත්දැකීමකි. මේ සඳහා වන සූදානම මෙම සතිය තුළ උපරීම වශයෙන් දැකිය හැකිවන අතර එහි ප්‍රතිඵලයන් වශයෙන් වෙළෙඳ ‍පොළ මුදල් සංසරණය හා භාණ්ඩ හුවමාරුව වේගවත් වෙයි.
රාජ්‍ය අංශයේ සේවකයන් සඳහා අලුත් අවුරුදු අත්තිකාරම් (උත්සව අත්තිකාරම්) හිමිවන අතර පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයන් සඳහා උත්සව අත්තිකාරම්වලට අමතරව ප්‍රසාද දීමනා හා තිළිණ  ප්‍රදානයන් හිමිවේ. මේ සියල්ල සමග මෙම සතිය ඇතුළත වෙළෙඳ ‍පොළ තුළ වැඩි මුදලක් සංසරණය වන අතර ආර්ථිකයේ සමස්ත ඉල්ලුමෙහි විශාල ප්‍රසාරණයක් දැකිය හැකි වෙයි.
සහල්, එළවළු, මස්, මාළු වැනි ආහාර ද්‍රව්‍ය වලට අමතරව රෙදිපිළි, තෑගි භාණ්ඩ, රස කැවිලි, රතිඤ්ඤා වැනි පාරිභෝගික භාණ්ඩ සඳහා ඉහළ ඉල්ලුමක් නිතැතින්ම ඇතිවේ. අනෙක් පැත්තෙන් ඉන්ධන, ගෑස්, ප්‍රවාහනය වැනි සේවා  සඳහාද විශාල ඉල්ලුමක් ඇතිවන අතර ආර්ථිකයෙ ඇතිවන කෙටි කාලීන ප්‍රසාරණය තුළින් නිෂ්පාදන හා සේවා අංශයේ පිබිදීමක් ඇතිවේ.
වෙළෙඳ‍පොළ
මිල ගණන්
බක් මාසය සැලකෙන්නේ ඵල බර මාසය ලෙසටය. මෙම මාසයේදී අඹ, කජු වැනි පලතුරු වර්ග වලට අමතරව කාලගුණික සාධක මත එළවළු අස්වනුවලද ඉහළ යාමක් දැකිය හැකිවෙයි. සාමාන්‍යයෙන් සෑම අලුත් අවුරුදු  සමයකදිම
එළවළුවල මිල ගණන් සාපේක්ෂව පහළ අගයක් ගනු ලබයි. එහෙත් ලීක්ස්, වම්බටු, කැරට්, රතු ලූනු වැනි එළවළු වර්ග කිහිපයක පමණක් මිල ගණන් විශාල වශයෙන් ඉහළ යාමක් අපේක්ෂා කළ හැකිය. ඒ වෙළෙඳුන් විසින් නිර්මාණය කරනු ලබන වෙළෙඳ ‍පොළ තත්ත්වයකි. එසේම බිත්තර, කුකුළු මස් ආදියෙහිද සාපේක්ෂ මිල ඉහළ යාමක් අපේක්ෂා කළ හැකිය.
ඒ එම ආහාර ද්‍රව්‍ය සඳහා වෙනදාට වඩා වැඩි ඉල්ලුමක් ජනිත වීම නිසාය. එහෙත් සමස්තයක් වශයෙන් මෙවර අලුත් අවුරුදු සමයේ එළවළු, බිත්තර හා මස් යනාදියෙහි මිල ගණන් පාරිභෝගිකයාට දරාගත හැකි මට්ටමේ පැවැතියද මාළු, කරවල, ආදියෙහි මිල ගණන් විශාල වශයෙන් වැඩි වී තිබේ. කෙසේවෙතත් රජය මැදිහත් වී උත්සව සමයේ  ලංකා සතොස  හරහා ලොකු ලූනු, අර්තාපල්, සහල්, මුං ඇට, පරිප්පු, සීනි ආදි වියළි ආහාර ද්‍රව්‍ය පාරිභෝගිකයාට දරාගත හැකි මිලකට අලෙවි කිරීමට පියවර ගෙන තිබිම අගය කළ යුත්තකි.
මෙවර සිංහල අලුත් අවුරුදු සමයේදීද ජනතාවට පරිභෝජනය කිරීමට සිදුව ඇත්තේ මෙරට නිෂ්පාදිත භාණ්ඩ හා සේවා නොව ආනයනික භාණ්ඩ හා සේවාවන්ය. සහල් ලොකු ලූනු, වියළි මිරිස්, අර්තාපල්. වියළි හාල් මැස්සන්, සීනි, මුංඇට මේ ආදි සියලු ආහාර ද්‍රව්‍යයන් ආනයනය කරනු ලැබූ ඒවාය. අතීතයේදී අප අවුරුදු සමරනු ලැබුවේ අටුකොටු දේශීය බව බෝග වලින් පුරවා ගැනීමේන් අනතුරුවය. ආනයන සීමා කරමින්  අපනයන ඉහළ
නංවාගත යුතු බව රජය හැම විටම කියා සිටියත් අපට තවමත් ආහාර වලින් ස්වයං ‍පෝෂිත වීමට නොහැකි වී තිබේ.
ඉහළ ආර්ථික වර්ධන වේගයන් ලබා ගැනීමකින් තොරව රටේ සමාජ ආර්ථීක ගැටලුවලට විසඳුම් ඉදිරිපත් කළ නොහැකිය. ඒ සඳහා යන ගමනේදී කෘෂිකාර්මික, කාර්මික හා සේවා යන අංශ තුනෙහිම වර්ධනයන් සිදුවිය යුතු අතර ජාතික ආදායමින් පරිභෝජන කටයුතු සඳහා කරනු ලබන වියදම් සාපේක්ෂව පහළ මට්ටමක පවත්වා ගැනීමට සමත් විය යුතුය. එය වෙනත් වචනවලින් කිවහොත් ආදායමින් ආහාර ඇතුළු පරිභෝජන භාණ්ඩ සඳහා කරනු ලබන වියදම සාපේක්ෂව අඩු ප්‍රතිශතයක් ගත යුතුව ඇත.  ඒ සඳහ අප ආහාර සඳහා විදේශ ගතවන විනිමය ප්‍රමාණය රට තුළ ඉතිරි කර ගැනීමේ ප්‍රයෝජන වැඩ පිළිවෙළක් වෙත ප්‍රවේශ විය යුතුය. උදාහරණයන් ලෙස කිරෙන් ස්වයං ‍පෝෂිත වීම යන කරුණු සැලකිල්ලට ගනිමු. කිරිපිටි ආනයනය කිරීමකින් තොරව දේශීය කිරි නිෂ්පාදනය ඉහළ නැංවීමේ හැකියාව යථාර්ථයක් කරගත යුතුය. දේශීය කිරි නිෂ්පාදකයන් කියා සිටින්නේ තමන්ට ජාතික කිරි අවශ්‍යතාව සැපිරිය හැකි වුවත් කිරිපිටි  ආනයනය නිසා එම සත්‍යතාව සාධනය කරගැනීම අසීරු වී ඇති බවකි. රජයට මේ සම්බන්ධයෙන් ස්ථාවර ප්‍රතිපත්තියක් තිබිය යුතුය.
දේශපාලන අවිනිශ්චිතතාව
දේශපාලන තලයේ ඇතිවී ඇති උණුසුම සිංහල අවුරුදු උත්සවයේ සූදානම නිසා තරමක් යටපත් වී පැවැතියද සම්මුතිවාදී ආණ්ඩුව ඉදිරියට යනවාද නැතහොත් ඉන් ඉවත්ව එජාපය ප්‍රමුඛ ආණ්ඩුවක්  ක්‍රියාත්මක කළ හැකිද යන්න පිළිබඳව මේ දිනවල සාකච්ඡා කරමින් පවතී.  සාමාන්‍ය ජනතාව දේශපාලනය සම්බන්ධයෙන් ඇල්මැරුන ස්වභාවයක් දැරුවද දේශපාලනය ඔවුන් බුක්ති විදින බත්පත තුළද ඇති බව ඇතැම් විට ඔවුන් නොදනී. ඕනෑම දේශපාලන පක්ෂයක අරමුණ බලය ලබා ගැනීම, පවත්වා ගැනීම හා එය ආරක්ෂා කර ගැනීමයි. එම අර්ථයෙන් බලන කල්හි වත්මන් දේශපාලන නායකයන්ටද අවශ්‍යව ඇත්තේ ස්ථාවර ආණ්ඩුවක් බිහි කරගැනීම කෙසේ වෙතත් කෙසේ හෝ බලය පවත්වා ගෙන යාමය. නමුත් මෙමගින් රටට සහ ආර්ථිකයට සිදුවන්නේ විශාල හානියකි. ස්ථාවර ආණ්ඩුවක් නොමැති වූ විට එම රටේ සිටින ආයෝජකයන් පවා ස්වකීය ආයෝජන අරමුණු ප්‍රමාද කරගැනීමට යොමුවන අතර ඇතැම් ආයෝජකයෝ කලාපයේ වෙනත් ස්ථාවර ආර්ථිකයන් ඇති රටවල් කරා යොමු වෙති.
අනෙක් පැත්තෙන් ආර්ථිකය ඉදිරියට ගෙන යාමට අවැසි විදේශ මූල්‍යාධාර සහ ණය ලබාගැනීම දැඩි අර්බුදයකට ලක්වනු ඇත. ඕනෑම රටකට ණය ලබාදීමේදී  එම රටේ ආණ්ඩුවේ ඇති ස්ථාවරත්වය, ජනතා කැමැත්ත ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හා ඒවා ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී දක්වන දක්ෂතාව ආදිය පිළිබඳව  දැඩි අවධානයෙන් යොමු කරනු ලබයි.
පවතින තත්ත්වය යටතේ එවැනි ස්ථාවර බවත් ජාත්‍යන්තරයට පෙන්වීමේ හැකියාවන් ආණ්ඩුවට ලැබේද යන්න සැක සහිතයි. ආණ්ඩුව දේශපාලනික වශයෙන් ශක්තිමත් නොවන විට උද්ඝෝෂණ, වැඩ වර්ජන හා විරෝධතාවන්ගේ අඩුවක්ද අපේක්ෂා කළ නොහැකිය. මෙම උද්ඝෝෂණ වැඩ වර්ජන දෙස් විදෙස් ආයෝජකයෝ දැඩි ලෙස අධෛර්යමත් කරන සාධකයෝ වෙති. මෙම විරෝධතා බැටන් ‍පොල්ලෙන්, කඳුළු ගෑස්වලින් මර්දනය කිරීමට ගියහොත් ආණ්ඩුවට එරෙහිව පෙළගැසෙන ජන රැල්ල තවදුරටත් වැඩිවනු ඇත.
විදේශ ආයෝජන, කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ වැනි සංවේදී ආර්ථීක සාධක කෙරෙහි ඕනෑම රජයක පවත්නා ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති හා ඒවා ක්‍රියාත්මක කිරීමේදී දක්වන ස්ථාවරත්වය දැඩි ලෙස බලපෑම් කරනු ලබයි. ආණ්ඩුවත් දේශපාලනික වශයෙන් බෙලහීන වන විට ඇතැම් ආර්ථික ප්‍රතිපත්ති  හා තීරණයන් ක්‍රියාත්මක කිරීමට නොහැකි වනු ඇත.  මක්නිසාදයත් ඒවාට එරෙහිව  හැගෙන විරෝධතාවන් හා උද්ඝෝෂණයන් ඉදිරියේ පසුබෑමකට ලක්වන නිසාය. උදාහරණයන් ලෙස ත්‍රිකුණාමල වරායේ තෙල් ටැංකි ඉන්දියාවට පැවැරීම හෝ බදුදීම යන කාරණාව අරභයා ඇතැම් දේශපාලන පක්ෂ ආණ්ඩුවට එරෙහිව රතු එළි දල්වා තිබිම දැන්විය හැකිය.
ආර්ථිකය දේශපාලනයට නතුවුවහොත් එහි ඉදිරි වර්ධනයන් අපෙක්ෂා කළ නොහැකිය. ඉහළ ආර්ථික වර්ධනයන් සඳහා ස්ථාවර ආණ්ඩුවක් පැවැතීම අත්‍යවශ්‍ය කොන්දේසියන් ලෙස ආර්ථීක විද්‍යාඥයන් පෙන්වා දී ඇත්තේ එම නිසාය. එය අවුරුදු උණුසුමින් යටපත් කළ නොහැකි මහ ‍පොළොවේ යථාර්ථයකි.

අප්‍රේල් 01 වෙනිදා සිට ජනතාව මත නව බදු බරක් පැටවිණ. ඒ නව දේශීය ආදායම් පනත යටතේ ජාතිය ගොඩනැගීමේ බද්ද, එකතු කළ අගය මත බද්ද, ආර්ථික සේවා ගාස්තු සහ මුදල් පනතට සිදුවන සංශෝධනයන් එදින සිට බලපැවැත්වූ නිවාස ආදායම් මත පනවන බදු ප්‍රතිශතය ඉහළ නැංවූ අතර, බැංකු සහ මූල්‍ය ආයතනවල මුදල් තැන්පත් කිරීමේදී ‍පොලී ආදායම මත හා මුදල් ආපසු ගැනීමේදී බද්දකට යටත්වීම ආදිය මේ යටතේ සිදුවනු ඇත. රජය සිය ආදායම් ඉහළ නැංවීමේ අරමුණින් පනවන ලද නව බදු හරහා ජනතාවගේ සුබසාධන මට්ටම් ඉදිරියේදී ඉහළ යාවිද? උපයාගනු ලබන මුදල් නිසි කළමනාකාරීත්වයන් යටතේ ආර්ථිකය තුළ ආයෝජනය කොට ඉහළ ආර්ථික වෘද්ධියක් ලබාගනු ඇතිද? මේ පිළිබඳව අපි කොළඹ විශ්වවිද්‍යාලයේ ආර්ථික  විද්‍යාව පිළිබඳ ‍‍‍ජ්‍යෙෂ්ඨ කථිකාචාර්ය ආචාර්ය ප්‍රියංග දුනුසිංහගෙන් විමසුවෙමු. මේ ඔහු දැක්වූ කරුණු මත පදනම් වූවකි. 
 
රජයකට ජාතික ආරක්ෂාව, අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍ය, යටිතල පහසුකම් සම්පාදනය ඇතුළු අනෙකුත් සුබසාධන පහසුකම් සම්පාදනය සඳහා ආදායමක් අවශ්‍යයි. රජය ප්‍රධාන වශයෙන් ක්‍රම දෙකක් යටතේ මෙකී ආදායම උපයා ගන්නා අතර බදු ආදායම් හා බදු නොවන ආදායම් වශයෙන් එය හැඳින්විය හැකිය. නමුත් ඒ අතුරින් රජයේ ප්‍රධානතම ආදායම් මාර්ගය වී ඇත්තේ බදු මගින් උපයා ගන්නා ආදායමයි.
2018 වසරේ අය වැය ඇස්තමේන්තුවට අනුව අපේක්ෂිත රාජ්‍ය ආදායම රුපියල් බිලියන 2,316කි. ඉන් රුපියල් බිලියන 2034ක් උපයා ගැනීමට අපේක්ෂා කරනු ලබන්නේ බදු ආදායම්  මගිනි. බදු නොවන ආදායම් රුපියල් බිලියන 184ක් පමණි. මෙරට බදු ආදායම දළ දේශීය  නිෂ්පාදිතයේ ප්‍රතිශතයක් ලෙස ගත්විට සියයට 11ක් 12ක් මට්ටමේ පවතින අතර එය සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවලට    සාපේක්ෂව  අඩු අගයකි. උදාහරණයක් ලෙස ඉන්දියාව, බංග්ලාදේශය, වියට්නාමය, පාකිස්තානය වැනි රටවල බදු ආදායම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ ප්‍රතිශතයක් ලෙස සියයට 20 සීමාව ඉක්මවා ගොස් ඇත.
බදු ආදායම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ අඩු අගයක් ගෙන තිබුණද රාජ්‍ය වියදම දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයේ ප්‍රතිශතයක් ලෙස සියයට 24ක් වැනි ඉහළ අගයක් ගෙන ඇත. එහි ප්‍රතිඵලයක් වශයෙන් රජයට දිගින් දිගටම ණයගැනීමට සිදුවී ඇති අතර එම ණය සඳහා වන වාරික සහ ‍පොලී ගෙවීමට වැඩි වැඩියෙන් බදු පැනවීමට සිදුව තිබේ. රජය බදු අනුපාතය (වැට්) සියයට 11 සිට 15 දක්වා වැඩිකරමින් මතෛක් බදු අය නොකළ අධ්‍යාපන, සෞඛ්‍ය ආදී ක්‍ෂේත්‍ර සඳහාද  බදු අය කරනු ලැබිය. ඉන් උපයා ගැනීමට අපේක්ෂිත බදු ප්‍රමාණයද සෑහීමකට පත්විය නොහැකි හෙයින් නව දේශීය ආදායම් පනත ගෙන එනු ලැබිය. එමගින් රජය සෘජු බදු කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු කොට ඇත. සියයට 20ක් වශයෙන් පවතින සෘජු බදු ප්‍රතිශතය සියයට 40ක් දක්වා වැඩි කිරීමත්, සියයට 80ක් වශයෙන් පවතින වක්‍ර බදු අනුපාතය සියයට 60ක් දක්වා ගෙන ඒමත් එහි අරමුණ බව ප්‍රකාශිතය. 
කෙසේ වෙතත් වක්‍ර බදු ප්‍රතිශතාත්මක අඩුවීමක් ගැන කතා කිරීමක් මිස පවතින වක්‍ර බදු එම මට්ටමේ පවතී. එම නිසා ජනතාවට විශේෂ සහනයක් අත්වීමට හැකියාවක් නොමැත.
නව බදු පනත යටතේ මධ්‍යම පන්තිය ඉලක්ක කොටස් ගත් සෘජු බදු ඉහළ නැංවීමත් අපේක්ෂා කොට ඇති අතර උපයන විට ගෙවන බද්ද සියයට 4 සිට 24 දක්වා ඉහළ දමා ඇත. මතෛක් සෘජු බදු අයකරනු ලැබුවේ (ආදායම් බදු) පුද්ගලයකුගේ මූලික වැටුප පදනම් කරගෙන වුවද මෙවර ඔහු වෙත ලැබෙන සියලු දීමනා (ප්‍රවාහන, නිවාස, දුරකථන හා අනෙකුත් දීමනා) වැටුපේ කොටසක් ලෙස ගෙන බද්දට යටත් කොට ඇත. එමගින් පෞද්ගලික අංශයේ සේවයේ නියුතු විශාල පිරිසක් සහ රාජ්‍ය හා අර්ධ රාජ්‍ය අංශයන්හි සේවය කරනු ලබන වෘත්තිකයන්ට ගෙවීමට සිදුවන බදු බර ඉහළ යාමක් සිදුවේ.
රජය මෙම පිරිස් වෙතින් ආදායමක් අපේක්ෂා කරනු ලැබූවද මෙම අධික බදු බර කරණ කොටගෙන දිගුකාලයේදී ආර්ථිකයට බලපෑම් ගණනාවක් සිදුවේ. පළමු වැන්න නම් මෙම වෘත්තිකයන් අධෛර්යමත්ව සිය ශ්‍රම සැපයුම සීමා කිරීමට කටයුතු කිරීමයි. රුපියල් ලක්ෂයකට වඩා ආදායමක් ලබන පිරිස් බොහෝ විට ක්‍ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයන් හා වෘත්තීයවේදීන්ය. මොවුන් ජාතික ආර්ථිකයට ඵලදායී සේවාවක් සපයන අයයි. මොවුන්ගේ ශ්‍රම සැපයුම  අඩුවීම ආර්ථික ඵලදායීතාව අඩුවීමට සෘජු ලෙසට බලපෑම් කෙරෙනු ඇත.
දෙවැනි බලපෑම නම් මෙවැනි ආදායම් මට්ටම් ලබන පුද්ගලයන් රැකියා කරන අතරතුර කිසියම් මුදලක් ගොඩනගාගෙන තමන්ගේම ව්‍යාපාරයක් පවත්වාගෙන යන මට්ටමක් වෙත ප්‍රවේශවී තිබුණි. එහෙත් මෙම ඉහළ ආදායම් බදු පැනවීම හරහා ඔවුන්ගේ ආදායම පහළ  වැටී එකී ව්‍යාපාර අතහැර දැමීමේ තීරණයකට යොමුවිය හැකිය. උපයන විට අය කරන බද්ද තුළින් ඇතිකරන අහිතකර තෙරපුම රජයේ එන්ටර්ප්‍රයිසස් ශ්‍රී ලංකා සංකල්පයට අහිතකර බලපෑමක් විය හැකිය.
රජය මෙසේ සෘජු බදු  වැඩි කිරීමෙන් පහසුවෙන්  කොටු කරගත හැකි අය බදු දැළට ගාල් කරනු ලැබූවත් ව්‍යාපාර තුළින් වැඩි ආදායම් උපයාගනු ලබන පිරිස් කොටුකර ගන්නේ කෙසේදැයි නව බදු පනතේ සඳහන්ව නොමැත. එම නිසා තම බදු පනතින් එක් පාර්ශ්වයකට පමණක් (මධ්‍යම පාංතිකයන්ට) දැඩි බලපෑමක් කරෙන බවක් පෙනී යයි.
අනෙක් පැත්තෙන් මතෛක් බදු අය නොකළ ක්‍ෂේත්‍ර සඳහා නව බදු පනත යටතේ බදු අය කිරීමට යෝජිතව ඇත. පුණ්‍ය ආයතන, දේ‍පොළ සහ නිවාස අලෙවිය. සාමාන්‍ය ජනතාවගේ හා ‍‍‍ජ්‍යෙෂ්ඨ පුරවැසියකුගේ ඉතුරුම් තැන්පත් මත ලැබෙන ‍පොලී ප්‍රතිලාභ ආදිය  මත බදු පනවා තිබේ. බැංකු සහ මූල්‍ය ආයතන විසින් ලබාදෙන ‍පොලී ප්‍රතිලාභ මත සහ මුදල් ආපසු ගැනීමේදී බද්දකට යටත්වීම ජනතාව බැංකු සහ මූල්‍ය ආයතනවලින් ඈත්වී අවිධිමත් මූල්‍ය ආයතන වෙත යොමුවිය හැකිය.
ශ්‍රී ලංකාවේ බදු ක්‍රමය සරල විය යුතු බවට බොහෝ කාලයක සිට පවතින කථිකාවකි. නව පනත යටතේ කෘෂිකර්ම ක්‍ෂේත්‍රය සහ සංචාරක ක්‍ෂේත්‍රය ආශ්‍රිත ව්‍යාපාර සඳහා බදු සහන ප්‍රදානය කිරීමෙන් කිසියම් සරල ප්‍රවේශයකට යොමුවීමේ උත්සාහයක්ද දරා ඇති බවක් පෙනී යයි. එහෙත් පහසුවෙන් කොටුකරගත හැකි රජයේ සහ පෞද්ගලික අංශයේ රැකියා කරන්නන් බදු දැළට හසුකර ගැනීමට කටයුතු කොට ඇතත් බදු දැලෙන් පනින පිරිස අල්ලා ගැනීමට උපක්‍රම යොදා නොමැති මෙම බදු පනතේ ඇති ප්‍රධාන අඩුපාඩුවකි.
කෙසේ වෙතත් ඕනෑම බදු පනතක වැදගත්ම කාර්යය පනතේ සඳහන්වන දෑ ක්‍රියාත්මක වන්නේ කෙසේද යන කාරණයයි. සෘජු බදු සාධාරණ බවේ මූලධර්මයට එකඟවන හෙයින් එය ජනතාව මතට විතැන් කිරීමට (ජනතාව මතට පැටවීම) නොහැකි බවට තර්කයක්  ඉදිරිපත් විය හැකිය. නමුත් සෘජු බදු පාරිභෝගික ජනතාව මතට විතැන් කළ බවට නිදසුන් අවශ්‍ය තරම් සොයාගත හැකිය. උදාහරණයක් ලෙස වෛද්‍යවරුන්ගේ ආදායම මත සෘජු බදු පනවනවිට ඔවුන්ගේ සේවා ගාස්තු (චැනලින් හා රෝහල් ගාස්තු) පාරිභෝගිකයා මත විතැන් කිරීමට පියවර ගනු ලබයි. නීතිඥයන් සම්බන්ධයෙන් ගත්විටද තත්ත්වය  එසේමය. ඔවුන් මත පැටවෙන බදු බර තම සේවාදායකයන්ගෙන් අයකරනු ලබන ගාස්තුව මතට ඉතා පහසුවෙන් විතැන් කළ හැකිය. එම නිසා අවසානයේ සෘජු බද්ද වක්‍ර බද්ද බවට පත්වී ජනතාව මත ඇතිකෙරෙන පීඩනය වැඩි කරනු ලබයි.
රජයන් පවත්වාගෙන යාමට ආදායමක් තිබිය යුතු බව සත්‍යයකි. එහෙත් ජනතාව මත දැඩි පීඩනයක් ඇතිකොට උපයාගත් බදු මුදල් වියදම් කිරීමේදී කළමනාකරණය පිළිබඳ අබමල් රේණුවක හෝ තැකීමක් කරන බවක් නොපෙනේ. උදාහරණයක් ලෙස පළාත් පාලන ඒකක සඳහා 4000ක් වශයෙන් සිටි මන්ත්‍රීන් ප්‍රමාණය 8000ක් දක්වා වැඩි කොට තිබේ. මොවුන් නඩත්තුව සඳහා කරනු ලබන වියදම් ඵලදායී වියදමක් වන්නේ කෙසේද? රජයේ අදූරදර්ශී සහ අක්‍රමවත් ක්‍රමවේදයන් නිසා ජාතික ආර්ථිකයට රුපියල් බිලියන ගණන් අහිමිවී තිබේ. බැඳුම්කර ගනුදෙනුව ඇතුළු අනෙකුත් දූෂිත ගනුදෙනු හා අක්‍රමවත් මූල්‍ය කළමනාකරණය නිසා ඇතිවී තිබෙන ආර්ථික අර්බුදයේ පීඩනය පැටවී තිබෙන්නේ සාමාන්‍ය මහජනතාවගේ කර මතය. රජය විශාල වශයෙන් වානිජ ණය ගැනීමකට යොමුවී ඇති අතර මේ සඳහා ‍පොලී හා වාරික ගෙවීමට මහජනතාවගෙන් වැඩි වැඩියෙන් බදු අය කිරීමට යොමුවී සිටී. මෙම බදු මුදල් ඵලදායී ආයෝජනවල නොයෙදෙන බව ඉතාම පැහැදිලිය. වයස අවුරුදු 18ට වැඩි සෑම පුරවැසියෙක් සඳහාම බදු ලිපිගොනුවක් විවෘත කෙරෙනවා යන්නෙන් අදහස් වන්නේ වියදම් කිරීමට හැකි සෑම පුරවැසියෙක්ම ඕනෑම වේලාවක බද්දට යටත්වීම සඳහා කැඳවීමක් ලැබිය හැකි බවයි. උදාහරණයක් ලෙස රුපියල් 5000ක විදුලි බිලක් කිසියම් පුද්ගලයකු ගෙවනු ලැබුවහොත් ඔහුගේ වියදම් කිරීමේ තත්ත්වය සැලකිල්ලට ගෙන ඔහු සඳහා බදු ගොනුවක් විවෘත කළ හැකිය. නමුත් මෙහිදී වඩාත්ම වැදගත් වන්නේ මෙසේ උපයා ගන්නා මුදල් මහජනතාවගේ සෞඛ්‍ය, අධ්‍යාපනය, යටිතල පහසුකම් ආදී සුබසාධන කටයුතුවලට යොදවනවාද නැතහොත් ඵලදායී නොවන දේශපාලන ව්‍යාපෘතිවල යොදවනවාද යන්නයි.
 
සාලිය ජනක කුමාර

රටේ පවතින දේශපාලන සුළි කුණාටු හමුවේ කොළඹ කොටස් වෙළෙඳ‍පොළට සිදුවී ඇත්තේ කුමක්ද? කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ ඉහළ යාමක් හෝ පහළ යාමක් තිබෙනවාද? අපි ඒ පිළිබඳව කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ කොළඹ කාර්යාලයේ ශාඛා කළමනාකාර නිශාන්ත බටගල්ල මහතාගෙන් විමසුවෙමු.

 - මේ වනවිට රටේ පවතින දේශපාලන අස්ථාවරත්වය හමුවේ කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ කිසියම් බිඳවැටීමකට ලක්වී තිබෙනවාද?

ඇත්තටම කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ එහෙම බිඳවැටීමක් තිබෙනවා කියලා කියන්න බැහැ. පසුගිය කා‍ලේ සලකා බැලුවොත් කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ පිරිවැටුම. ඒ කියන්නේ ෙදෙනිකව ගනුදෙනු වන කොටස් ප්‍රමාණය ඉතාම ඉහළ තත්ත්වයක පැවැතුණා. මේ අවුරුද්දේ පසුගිය මාස 3 ඇතුළත පමණක් රුපියල් මිලියන හැත්තෑ තුන්දහස් දෙසීය විසිතුනක කොටස් ගනුදෙනු වෙලා තියෙනවා. ඒ වගේම විදේශීය ආයෝජකයනුත් මේ වනවිට කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ දෙසට විශාල වශයෙන් නැඹුරු වෙලා තියෙනවා. මේ අවුරුද්දට විතරක් විදේශීය ආයෝජකයන් රුපියල් මිලියන තිස් දෙදහක පමණ කොටස් මිලදී ගැනීම් සිදුකරලා තියෙනවා. වෙළෙඳ‍පොළ ඇතිවෙන්නේ ඉල්ලුම හා සැපයුම මත. ඉල්ලුම හා සැපයුම එක් එක් නිර්ණායක නිසා කාලයෙන් කාලයට වෙනස් වෙන්න පුළුවන්. ඕනෑම වෙළෙඳ‍පොළක ඉහළ පහළ වැටීම් සිදුවෙන්න පුළුවන්. මේක සමාගමකට ආවේනික කාරණයක් වෙන්න පුළුවන්. කොටස් වෙළෙඳ‍පොළක හැලහැප්පීම් සිදුවීම සාමාන්‍ය දෙයක්.

- මේ වනවිට කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ පවතින ගිණුම් ප්‍රමාණය කොපමණද?

කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ ආයෝජනය කරන හැම ආයෝජකයෙක්ම තැරැව්කාර ආයතනයකට ඇවිත් ගිණුමක් ආරම්භ කළ යුතුයි. එවැනි ගිණුම් ලක්ෂ 7කට වැඩි ප්‍රමාණයක් මේ වනවිට තියෙනවා.

- කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ ආයෝජනය කරන්නට සපුරාගත යුතු සුදුසුකම් මොනවාද?

වයස අවුරුදු 18ට වැඩි ජාතික හැඳුනුම්පතක් හෝ විදේශීය බලපත්‍රයක් තියෙන ඕනම කෙනෙකුට ආයෝජනය කරන්න පුළුවන්. ඇත්තටම කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ පටන් ගන්නේ 1985දී. ඒ මුල්කාලීනව බොහෝ දෙනා හිතපු දෙයක් තමයි කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ ඉහළ පැලැන්තිය. එහෙම නැත්නම් මූල්‍යමය වශයෙන් ‍පොහොසත් පිරිසකට පමණක් ආයෝජනය කරන්න පුළුවන් තැනක් කියන එක. නමුත් 1999 ඉඳලා අපි ශාඛා ජාලයක් පටන් ගත්තා දිවයින පුරාවටම විහිදෙන. මේ අනුව මුදල් විශාල වශයෙන් තිබුණත් අඩුවෙන් තිබුණත් ඕනෑම තරාතිරමක කෙනෙකුට කොටස් වෙළෙඳ‍පොළට සම්බන්ධ වෙන්න පුළුවන් තමන්ගේ ගමේ ඉඳලම. මෙතනදී කියවෙන්නේ නැහැ කොටස් ගනුදෙනු කරනකොට මුදල් විශාල වශයෙන් අවශ්‍ය බව. තමන්ට ඕනේ නම් එක කොටසක් වුණත් ගන්න පුළුවන්. සමාගම් 299 කොටස් විවිධ මිල ගණන්වලට තියෙනවා. තමන්ට දරන්න පුළුවන් ප්‍රමාණයෙන් වෙළෙඳ‍පොළේ ආයෝජනය කරලා හැකියාව අනුව ඉදිරියට යන්න පුළුවන්. මේ වනවිට දිවයින පුරා කොටස් වෙළෙඳ‍පොළට අනුබද්ධ ශාඛා 8ක් තියෙනවා. මාතර, හම්බන්තොට, මහනුවර, කුරුණෑගල, මීගමුව, යාපනය, අනුරාධපුරය සහ රත්නපුර ශාඛා තියෙනවා. රුපියල් 5ට, රුපියල් 10ට, 50ට, 100ට කොටස් ගනුදෙනු වෙන සමාගම් තියෙනවා. ඒ වගේම රුපියල් 10,000ටත් සමහර කොටස් ගනුදෙනු වෙනවා. එතකොට ආයෝජකයන්ගේ අවශ්‍යතාව, හැකියාව අනුව ඕනෑම කොටස් ප්‍රමාණයක් වෙළෙඳ‍පොළෙන් ඕනම මිලකට ගන්න පුළුවන්. මෙහිදී වඩා වැදගත් වෙන්නේ ආයෝජකයකු වෙළෙඳ‍පොළට පැමිණෙන විට ඒ ගැන දැනුවත් වීම. සමාගම් වල ලාභ ඉපැයීම්, පාඩු ආදී සාධක මත තමයි කොටසක මිල වෙළෙඳ‍පොළ තුළ තීරණය වෙන්නේ. එතකොට ආයෝජකයා බලන්න ඕන වටිනාකමක් තියෙන හොඳ කොටස් සඳහා තමන්ගේ ආයෝජන යොමු කරන්න.

- කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ හා රාජ්‍ය මැදිහත්වීම අතර ඇත්තේ කුමන ආකාරයක අන්තර් සම්බන්ධතාවයක්ද?

කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ අධ්‍යක්ෂ මණ්ඩලයේ නව දෙනෙක් ඉන්නවා. ඉන් පස් දෙනෙක්ව පත් කරන්නේ තැරැව්කාර ආයතනවලින්. හතර දෙනෙක් පත් කරන්නේ ඒ අදාළ අමාත්‍යාංශය තුළින්. ඒ වගේම ශ්‍රී ලංකාවේ කොටස් වෙළෙඳ‍පොළට පවත්වාගෙන යාමට බලපත්‍රයක් ලබාදෙන්නේ ශ්‍රී ලංකා සුරැකුම්පත් හා විනිමය කොමිෂන් සභාව මීට අවශ්‍ය ප්‍රාග්ධන වෙළෙඳ‍පොළ ඉදිරියට ගෙනයාමටද පසුබිම සපයන්නේ මෙම කොමිෂන් සභාව හරහායි.

-  කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ බිඳවැටීමක් නැතිනම් ඒ හරහා ආයෝජනය කිරීමට කැමති අයට ඔබ දෙන පණිවුඩය කුමක්ද?

අලුත් ආයෝජකයකු කොටස් වෙළෙඳ‍පොළට එකතු වෙනවා නම් මුලින්ම කොටස් වෙළෙඳ‍පොළ හා සම්බන්ධ තැරැව්කාර ආයතනයක් වෙතට යොමුවෙන්න ඕනේ. මේ වෙනකොට තැරැව්කාර ආයතන 31ක් තියෙනවා. මේ අතරින් තැරැව්කාර ආයතන 27ක් කොටස් ගනුදෙනු කරන ආයතන. ඒ අතරින් විශ්‍ලේෂිත වූ ණය සුරැකුම්පත් ගනුදෙනු කරන ආයතන 4ක් තියෙනවා. යම් අලුත් ආයෝජකයකුට කොටස් ගනුදෙනු කරන්න අවශ්‍ය නම් මේ තැරැව්කාර ආයතන 27න් එක් ආයතනයක් හා සම්බන්ධ වෙලා ඔවුන් හරහා අපේ කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ ගනුදෙනු කරන්න පුළුවන්.

සමන්මලී නැලිගම

භංග වේවා භංග වේවා යනුවෙන් ඇසෙන විට සිහියට නැගෙන්නේ අතීත දේශපාලන රැස්වීම් මෙන්ම සමාජවාදී මැයි පෙළපාළිය. අප කුඩා කල එම යුගවල දේශපාලනය කළ පිරිස් සාමකාමීව මහා හඩින් භංග වේවා යන වචනය පාලකයන්ට පැවැසූයේ ඔවුන් කෙරේ තිබූ කලකිරීම පෙන්නුම් කිරීම වෙනුවෙනි. 
එහෙත් නිල වශයෙන් රජය කෙරෙහි හෝ අගමැතිවරයෙක් කෙරෙහි හෝ කථානායකවරයෙක් කෙරෙහි හෝ වෙනයම් රජයේ අමාත්‍යවරයෙක් කෙරෙහි හෝ රටේ ප්‍රජාවට විශ්වාසයක් නැති බව සැඟවීමට පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කරන්නේ විශ්වාසභංග යෝජනාවයි. මා එසේ කියන්නේ මෙයට අත්සන් කරන පාර්ලිමේන්තු නියෝජිතයන් ජනතාවට පත්කර එවූ කොටසක් නිසාවෙනි. එහෙත් විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කිරීම හෝ සකස් කිරීමේ පිළිවෙළ හෝ ආදිය සම්බන්ධව කිසිදු ලිඛිත නීති රීති සඳහන් නොවේ. මෙය සම්ප්‍රදාය මත අතීතයේ සිට පැවැත එන්නක් සේ සැලකේ. එසේම මෙම යෝජනාවකට අත්සන් කළ යුතු අවම මන්ත්‍රීන් සංඛ්‍යාවක් පිළිබඳවද සඳහනක් නොමැත. 
පාර්ලිමේන්තුවට යම් විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ඉදිරිපත් වූ පසුව එම යෝජනාව පාර්ලිමේන්තු සම්ප්‍රදායේ පවත්නා රීතින්ට අනුකූලවේ නම් පාර්ලිමේන්තුවේ කථානායකවරයා එම විශ්වාසභංග යෝජනාව පිළිගනු ලබයි. එම ලියවිල්ල පාර්ලිමේන්තුවේ මහ‍ලේකම්වරයාට දින නියමයක් නොමැති,'' යෝජනාවක් ලෙස පාර්ලිමේන්තුවේ න්‍යාය පුස්තකයට ත්‍රිභාෂාවෙන්ම ඇතුළත් කිරීම සඳහා භාරදෙනු ලබයි. ස්ථාවර නියෝග 23 (3) ප්‍රකාර එසේ න්‍යාය පුස්තකයට  ඇතුළත් කළ විශ්වාසභංග යෝජනාව සම්බන්ධයෙන් පාර්ලිමේන්තුව අන් කිසි නියෝගයක් කරතොත් මිස දැනුම් දෙන ලද දින සිට සම්පූර්ණ දින 05ක් ඉකුත් වන තෙක් මිස එම යෝජනාව න්‍යාය පත්‍රයට ඇතුළත් කර විවාදයට ගත නොහැකිය. පාර්ලිමේන්තුවේ කටයුතු පිළිබඳ කාරක සභාවේ රැස්වීමක් කථානායකවරයාගේ සභාපතිත්වයෙන් රැස්වී යෝජනාව විවාදයට ගැනීම පිළිබඳව හා දින නියම කර ගැනීම සඳහා සහ ඡන්ද විමසීම සිදු කරන දිනය තීරණය කරයි. ඉන්පසුව පාර්ලිමේන්තුවේ න්‍යාය පත්‍රයට ඇතුළත් කර ඇති එම යෝජනාව අදාළ දිනයේදී විවාදයට ගෙන ඡන්දය විමසනු ලබයි. 
සාමාන්‍යයෙන් පාර්ලිමේන්තුවට යම් විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ඉදිරිපත් වූ පසුව පාර්ලිමේන්තු සැසිවාරය අවසන් කළහොත් එම යෝජනාව පාර්ලිමේන්තුව න්‍යාය පුස්තකයේ ඇතුළත්ව තිබුණද යෝජනාව අහෝසි වේ. ඒ අනුව ඉදිරි සැසි වාරයේ නැවත ඉදිරිපත් කළ හැකිය. 
මෙසේ විශ්වාසභංග යෝජනාවක් සම්බන්ධ කරුණ මොනවාදැයි කතා කරන්නට  මාතෘකාව සපයා ඇත්තේ පසුගිය මස 21 වැනි බදාදා වත්මන් රජයේ අග්‍රාමාත්‍යවරයා පිළිබඳව ඇතිවී ඇතැයි කියන විශ්වාසය කියවීම සම්බන්ධ කථානායකවරයාට පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරුන් පිරිසක් විසින් භාරදුන් නිසාවෙනි. 
ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තු ඉතිහාසයේ විවාදයට ගැණුනු 46 වැනි විශ්වාසභංග යෝජනාවට පසු එන 47 වැනි යෝජනාව. මෙහිදී සඳහන් කරන ලද්දේ පාර්ලිමේන්තුවේ විවාදයට ගැණුන සංඛ්‍යාව පමණි. මීට අමතරව පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් වූ නමුත් විවාදයට භාජනය නොවූ විශ්වාසභංග යෝජනාවන්ද ඇත්තේය. 
පාර්ලිමේන්තුවේ විවාදයට භාජනය වූ විශ්වාසභංග යෝජනා පිළිබඳ ඉතිහාසය අධ්‍යයනය කරන්නකුට පාර්ලිමේන්තුවට ඉදිරිපත් කළ මුල්ම විශ්වාසභංග යෝජනාව වශයෙන් හමුවන්නේ 1949.09.20 දින එවකට පැවැති රජයට විරුද්ධව ඉදිරිපත් කළ විශ්වාසභංගයයි. මෙම අවස්ථාවේ පාර්ලිමේන්තුවේ කථානායක වූයේ (ශ්‍රීමත්) ෆ්‍රැන්සිස් මොළමුරේ. මෙම යෝජනාව ලංකා සම සමාජ පක්ෂයේ ආචාර්ය කොල්වින් ආර්. ද. සිල්වා ඉදිරිපත් කර ඇති අතර ස්ථිර කර ඇත්තේ කේ. රාජලිංගම් මන්ත්‍රීවරයාය. මෙම යෝජනාවට පක්ෂව ඡන්ද 30ක් හා විපක්ෂව ඡන්ද 55ක් ලැබිමෙන් යෝජනාව පරාජය වී ඇත. 
2018 මාර්තු 21 දින ඉදිරිපත් කළ විශ්වාසභංග යෝජනාව ශ්‍රී ලංකාවේ අග්‍රාමාත්‍යවරයකුට විරුද්ධව ඉදිරිපත් කරන ලද 03 වැනි යෝජනාව වේ. ඒ අනුව මීට පෙර 1957.09.04. දින එස්.ඩබ්ලිව්. ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායක අගමැති වරයා වෙනුවෙන් හා 1975.12.23 දින සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක අගමැතිනියට එරෙහිව විශ්වාසභංග යෝජනා ඉදිරිපත් වී ඇත්තේය. 
1957.09.04. අගමැති එස්.ඩබ්ලිව්.ආර්.ඩී. බණ්ඩාරනායකට එරෙහිව පාර්ලිමේන්තුවට විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ඉදිරිපත් වන විට පාර්ලිමේන්තුවේ කථානායකවරයා වූයේ එච්.එස්. ස්මයිල්ය. පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී සී. සුන්දරලිංගම් ඉදිරිපත් කළ මෙම යෝජනාව සී. වන්නිසිංහම් මන්ත්‍රීවරයා ස්ථිර කර ඇත. මෙම යෝජනාව පරාජයට පත්වී ඇත්තේ යෝජනාවට පක්ෂව 01 ඡන්දයක් පමණක් ලැබිමෙනි. යෝජනාවට විරුද්ධව ඡන්ද 45ක් ලැබි ඇත. මෙහි විශේෂත්වය වන්නේ යෝජකයා හෝ ස්ථිර කළ පුද්ගලයා හෝ දෙදෙනාගෙන් එක් අයෙක් පමණක් ඡන්දය දී තිබිමයි. (වැඩි විස්තර හැන්සාඩ් වාර්තාව Vol. 30 (1) Col. 148-194) 
අග්‍රාමාත්‍යවරයකු සම්බන්ධව ඉදිරිපත්වූ  දෙවැනි විශ්වාසභංග යෝජනාවට මුහුණ දී ඇත්තේ සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක අග්‍රාමාත්‍යවරියයි. 1975.12.23 දින මෙම යෝජනාව පාර්ලිමේන්තු විවාදයට ගෙන ඇත. මෙම වකවානුවේ කථානායක වශයෙන් කටයුතු කළේ ස්ටැන්ලි තිලකරත්නය. මෙම යෝජනාව ආචාර්ය කොල්වින් ආර්.ද සිල්වා. විසින් ඉදිරිපත් කළ අතර ප්‍රින්ස් ගුණසේකර මන්ත්‍රීවරයා යෝජනාව ස්ථිර කර ඇත. මෙදින ඡන්ද විමසීමේදී යෝජනාවට කැමැත්ත පළ කරමින් මන්ත්‍රීවරුන් 43 දෙනෙක් ද, විරුද්ධව 100ක් හා එක් අයෙක් ඡන්දය දීමෙන් වැළකී හිඳ යෝජනාව  පරාජය වී ඇත්තේය. (වැඩි විස්තර හැන්සාඩ් වාර්තාව Vol. 17 (11) Col. 4279-4612) 
2018 මාර්තු මස 21 දින ඉදිරිපත් වී ඇති විශ්වාසභංග යෝජනාව මෙරට අගමැතිවරයකුට එරෙහිව පාර්ලිමේන්තුව ඉතිහාසයට එක්වන තුන් වැනි විශ්වාසභංග යෝජනාවයි. එය 2018 අප්‍රේල් 04 වැනි දින විවාදයට ගැනීමට නියමිතය. 
මෙසේ අග්‍රාමාත්‍යවරුන්ට අමතරව කථානායකවරුන්ටද අතීතයේ විශ්වාසභංග යෝජනා ඉදිරිපත් වී ඇත. ආර්.එස්.පැල්‍පොල (1963) ෂර්ලි කොරයා (1966) හා එම්.ඒ.බාකීර් මාකර් (1980) එම කථානායකවරුන්ය. තවද එම්.එච්. මොහොමඩ් කථානායකවරයාට එරෙහිව 1991 සහ 1992 යන වර්ෂ දෙකෙහි විශ්වාසභංග යෝජනා ඉදිරිපත් කර ඇත. එකම කථානායකවරයාට දෙවරක් විශ්වාසභංගයන්ට මුහුණ දීමෙන් මොහොමඩ් කථානායකවරයා ඉතිහාසයට එක්වේ. 
මීට අමතරව විපක්ෂ නායකවරයකුටද විශ්වාසභංග යෝජනාවක් ඉදිරිපත් වී ඇත. එයට මුහුණ දුන් විපක්ෂනායකවරයා වූයේ ඒ. අමුර්තලිංගම්ය. 1981.07.23 දින ඉදිරිපත්වූ වූ මෙම විශ්වාසභංග යෝජනාවට පක්ෂව ඡන්ද 121ක් හා දෙදෙනෙකු ඡන්දය දීමෙන් වැළකී හිඳ එම විශ්වාසභංග යෝජනාව ජයග්‍රහණය කිරීමෙන් අනතුරුව අමිර්තලිංගම්ට විපක්ෂනායක ධුරය අහිමි විය. 
තවද, මන්ත්‍රී කණ්ඩායමක් විසින් කථානායකවරයාට භාරදෙනු ලබන විශ්වාසභංග ප්‍රතික්ෂේප කිරීමටද කථානායකවරයාට හැකියාව ඇත. ඒ අනුව 1981.08.04 දින රජයට එරෙහිව ඉදිරිපත් වූ විශ්වාසභංග යෝජනාව සලකා බලා සාකච්ඡා කර එය විවාදයට ගැනීම කථානායකවරයා ප්‍රතික්ෂේප කර ඇත. දෙවනුව 1983.08.09 දිනද රජයට ඉදිරිපත් වූ විශ්වාසභංග යෝජනාවද විවාදයට ගත නොහැකි බවත්, තවද 1991.10.09 දින ඉදිරිපත් කළ විශ්වාසභංග යෝජනාව අවලංගු (lapsed) වී ඇත. 
ආණ්ඩු ක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 19 වැනි සංශෝධනය ක්‍රියාත්මක වීමට පෙරාතුව සම්මත වී තිබුණේ ඉදිරිපත් කරන ලද විශ්වාසභංග යෝජනාවකින් අදාළ තැනැත්තා හෝ රජය පරාජයට පත්වුවහොත් ඒ තැනැත්තා තම ධුරයෙන් ඉල්ලා අස්වීම හෝ රජය පාලනයෙන් ඉවත්විය යුතු බවයි. එහෙත් අප පාර්ලිමේන්තුවේ මෙවැනි තත්ත්වයක් මතෛක් උද්ගත වී නොමැති බැවින් ඒ පිළිබඳව අත්දැකීමක් අප කිසිවෙකුට හෝ නොමැත්තේය. 
    
ජී. ලක්ෂ්මන් කුමාර 
ශ්‍රී ලංකා පාර්ලිමේන්තුව

මෙම සතිය ආරම්භ වූයේ භාණ්ඩ හා සේවා රැසක මිල ගණන් ඉහළයාමේ අනතුරක් ජනිත කරවමිනි. ඉන්දියන් ඔයිල් සමාගම පෙට්‍රල් ලීටරයක මිල රුපියල් 9.00 කින්ද ඩීසල් ලීටරයක මිල රුපියල් 5.00කින්ද ඉහළ දමනු ලැබිය. ලංකා ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාව සිය ඉන්ධන මිල ගණන් ඉහළ නොදැමුවද ඉන්දියන් ඔයිල් සමාගමේ මිල ගණන් ඉහළ නැංවීම නවතාලීමට ආණ්ඩුවට නොහැකි විය. එම සමාගම  කියා සිටින්නේ කාලයක් තිස්සේ විශාල පාඩුවක් ලබමින් සිටි බවය. ඔවුන් කියන ආකාරයට පෙට්‍රල් ලීටරයකින් රුපියල් 12ක්ද ඩීසල් ලීටරයකින් රුපියල් 17ක්ද  පාඩු ලබා ඇත. නමුත් මෙය පිළිගත හැකි සත්‍යයක් විය හැකිද? සිය ප්‍රධානතම විකුණුම් භාණ්ඩයෙන් ලීටරයකට රුපියල් 12ක් හා 17ක් පාඩු ලබමින් පෞද්ගලික අංශයේ සමාගමකට කටයුතු කළ හැකිද. මේ අන්දමේ  අලාභයක් ලබමින් ව්‍යාපාරයක් පවත්වා ගෙන යාමේ හැකියාවක් තිබිය නොහැකිය. සමාගම සතුව සැඟවුණු  ලාභ තිබෙන බවට  ඔවුන්ගේ ප්‍රකාශය විමසා බලන විට පෙනී යයි.
 
ප්‍රවාහන ගාස්තු
 
ඉන්දියන් ඔයිල් සමාගමට තරගකාරිත්වයක් ලබාදෙමින් ලංකා ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාව පවතින මිලටම දිගින් දිගටම ඉන්ධන සපයන්නේ නම් පෞද්ගලික බස් ගාස්තු ත්‍රිරෝද රථ ගාස්තු හා අනෙකුත් ප්‍රවාහන වියදම් ඉහළ දැමීමේ අවශ්‍යතාවක් මතුවන්නේ නැත. නමුත් වැඩි මිලට අයි.ඕ.සී. සමාගමෙන් ඉන්ධන ගැසූ ත්‍රිරෝද රථ රියැදුරන් හිතු මනාපෙට ගාස්තු වැඩි කළොත් (මීටර් ටැක්සි නීතිය ශ්‍රී ලංකාව පුරාවට තවමත් බලාත්මක වී නැත) එහි පීඩනය හා බර සාමාන්‍ය ජනතාවට දරා ගැනීමට සිදුවනු ඇත.
ඉන්ධන මිල ගණන් ඉහළයාම ආර්ථිකයේ  සකල විධ භාණ්ඩ හා සේවාවන්ගේ මිල ගණන් ඉහළයාමට හේතුවන බව අමුතුවෙන් කිව යුතු නැත. ලංකා ඛනිජ තෙල්  නීතිගත සංස්ථාවනම් කියා සිටින්නේ ඉන්ධන මිල ගණන් ඉහළ  දැමීමත් සම්බන්ධයෙන් සාකච්ඡාවක් හෝ පවත්වා නොමැති බවය. එහෙත් ඇමෙරිකන් ඩොලර් ඇතුළු විදේශ ව්‍යවහාර මුදල්වලට සාපේක්ෂව ශ්‍රී ලංකා රුපියල දිගින් දිගටම අවප්‍රමාණය වීමත් සමග ඉන්ධන ආනයනය  සඳහා වන  පිරිවැය විශාල වශයෙන් වැඩිවන බවද අමතක නොකළ යුතුය. සංස්ථාවට හෝ රජයට මෙම අවාසිදායක තත්ත්වය කොපමණ කාලයක් දරාගත හැකිද යන කාරණය මත ඛනිජ තෙල් නීතිගත සංස්ථාවේ ඉන්ධන මිල ස්ථාවරව පවතිනු ඇත.
කෙසේ වෙතත් ශ්‍රී ලංකාවට ණය ලබාදෙනු ලබන ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල ආණ්ඩුවට  පවසා ඇත්තේ ලෝක වෙළෙඳ‍පොළ මිල හා විනිමය අනුපාත අවප්‍රමාණය වීම මත ඉන්ධන හා ගාස්තු මිලෙහි ගැළපීම් සිදුකරන ලෙසය. එළඹෙන සිංහල හින්දු අලුත් අවුරුද්දට තව ඇත්තේ දින කිහිපයක් පමණි. උත්සව සමය  අබිමුව ඉන්ධන හා ගෑස් මිල ඉහළ ගියහොත් සාමාන්‍ය ජනතාව දැඩි අසීරුතාවයකට පත්වන බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නැත. ඔවුන්ගේ ක්‍රය ශක්තිය ( වැටුපෙන් මිලදී ගත හැකි භාණ්ඩ හා සේවා ප්‍රමාණය) පහළ වැටී ජීවින වියදම ඉහළ යෑමට එය සෘජුලෙසම  බලපෑම්  කරනු ඇත. මේ අතර කිරිපිටි කිලෝ ග්‍රෑමයක මිල රුපියල් 80කින් වැඩි කිරීමට ජීවන වියදම් පිළිබඳ කමිටුව කිරිපිටි සමාගම්වලට අවසර ලබා දී ඇත. ඒ අනුව හෙට දවසේ කිරිපිටි  පැකැට්ටුවක මිල ගණන් ඉහළයාමට  නියමිතව ඇත. මේ මිල ගණන් ඉහළයාමටද ඩොලරයේ අගය වැඩිවීම ආසන්නම හේතුවක් වී ඇත.
 
කිරිපිටි ආනයනය
 
කිරෙන් ස්වයං‍පෝෂිත වීම පිළිබඳ කරනු ලබන කතාබහ හුදු වචනවලට පමණක් සීමා වී තිබේ. අපි තවමත් වාර්ෂිකව කිරිපිටි මෙට්‍රික් ටොන් 94.000කට වඩා ආනයනය කරන්නෙමු. ඒ සඳහා  වාර්ෂිකව රුපියල් බිලියන 34ක් පමණ (රුපියල් කෝටි 3400ක්) වෙන් කිරීමට සිදුව ඇත. දියර කිරි ප්‍රචලිත කිරීම සඳහා රජය කිසියම් උත්සාහයක් ගනු ලැබුවද එය ජනතාව අතරට ගෙනයාමට සමත් ප්‍රචාරක ජාලයක් දියත් කිරීමට ආණ්ඩුව අ‍පොහොසත් විය. එවැනි තත්ත්වයන් යටතේ තවදුරටත් කිරිපිටි ආනයනය කරනු විනා වෙනත් විකල්පයක් නොමැති මට්ටමකට ආණ්ඩුව තල්ලු වී ගියේය.
කිරිපිටි පමණක් නොව මත්ස්‍ය නිෂ්පාදන කරවල, අල, ලූනු, වියළි මිරිස්, කව්පි, මුංඇට, කුරහන් වැනි දේශීය වශයෙන් නිෂ්පාදනය කරගත හැකි ආහාර වර්ග පවා අපි කිසිදු හිරිකිතයකින් තොරව ආනයනය කරන්නෙමු. එය වඩාත් පීඩාකාරී හා අවදානම් සහගත ක්‍රියාවන් බව හැඟී යන්නේ  මෙකී භාණ්ඩ හා සේවාවන්ගේ ලෝක වෙළෙඳ‍පොළ මිල ගණන් ඉහළ යන විටය. උදාහරණයක් ලෙස  අප කිරෙන් ස්වයං‍පෝෂණය වී සිටියේ නම් ලෝක වෙළෙඳ‍පොළේ කිරිපිටි මිල ඉහළ ගියා යැයි ශ්‍රී ලංකාවේ අපට ගැටලුවක් වන්නේ නැත.
 
ජීවන වියදම
 
උත්සව සමයේ ඉහළ ඉල්ලුමක් ජනිත කෙරෙන ඉන්ධන , කිරිපිටි, ගෑස් ආදියෙහි මිල ගණන් ඉහළයාම තුළින් ආර්ථිකයේ ආහාර ද්‍රව්‍ය ඇතුළු පාරිභෝගික භාණ්ඩ හා සේවාවන්ගේ මිල ගණන් ඉහළ නැංවීම  නිෂ්පාදකයන් හා වෙළෙඳුන් කටයුතු  කරනු ඇත. අනෙක් පැත්තෙන් ඩොලරයේ අගය ඉහළයාමත් සමග ආනයනික රෙදිපිළි, විදුලි උපකරණ, තෑගි භාණ්ඩ වැනි උත්සව  සමයේ වැඩි ඉල්ලුමක් ඇති භාණ්ඩ හා සේවාවන්ගේ මිල ගණන් ඉහළ යා හැකිය.   ජීවන වියදම් පිළිබඳ කමිටුව ජනතාවට සහන සැලසිය හැකි පාරිභෝගික භාණ්ඩ හා අත්‍යවශ්‍ය ආහාර ද්‍රව්‍ය මිල ගණන් පහළ දැමීමට හෝ ස්ථාවරව පවත්වා ගැනීමට පියවර ගත යුතුව ඇත. උදාහරණයක් ලෙස  වෙළෙඳ‍පොළේ මාළු, කරවල සහල්, බිස්කට් , සබන්, ආදියෙහි මිල ගණන් විශාල වශයෙන් ඉහළ ගොස් ඇත. නමුත් ඒ පිළිබඳව ජීවන වියදම් පිළිබඳ කමිටුවේ කිසිදු අවධානයක් යොමුව ඇති බවක් නොපෙනේ. උදාහරණයක් ලෙස තිරිඟු පිටි සඳහා උපරිම මිලක්ද නියම කොට තිබෙන පසුබිමක  ඉන් උපරිම වාසිය ලබා ගන්නා මෙරට මහාපරිමාණ බිස්කට් නිෂ්පාදන සමාගම් ජනතාවට අඩු මිලට බිස්කට් සැපයිය යුතු වුවත් එම වාසිය පාරිභෝගිකයාට ලබාදී නොමැත. වෙළෙඳ ‍පොළේ රුපියල් 50කට අඩුවෙන් බිස්කට් ග්‍රෑම් 100ක් ලබාගත නොහැකිය. බිස්කට් අත්‍යවශ්‍ය  භාණ්ඩයක් නොවුණද එය පාරිභෝගිකයන්  නිතර පරිභෝජනය කරනු ලබන ආහාර ද්‍රව්‍යයකි.
මේ අතර දුම්රිය දෙපාර්තමේන්තුව සියයට 15කින් ගාස්තු ඉහළ නැංවීමට
ප්‍රවාහන අමාත්‍යාංශයෙන් ඉල්ලීමක් කොට ඇත. මේ සඳහා නිර්දේශ ලබාදීමට පංච පුද්ගල කමිටුවක් පත්කොට ඇතැයිද වාර්තා වෙයි. දුම්රිය ගාස්තු බොහෝ කලකින් සංශෝධනය වී නොමැති බව සත්‍යයකි. එහෙත් රාජ්‍ය සහ පෞද්ගලික අංශයේ සේවකයන්ගේ ජනප්‍රිය ප්‍රවාහන මාධ්‍ය  ඇත්තේ දුම්රියයි. දුම්රිය ප්‍රවේශ පත්‍ර  ගාස්තුව ඉහළ නැංවීම තනිවම  දරා ගැනීමට සිදුවන්නේ ඔවුනටය. ආර්ථිකයේ බොහොමයක් භාණ්ඩ හා සේවා මිල ගණන් ඉහළයාමට නියමිතව තිබෙන පසුබිමක දුම්රිය ගාස්තු ඉහළ නැංවුවහොත් ජීවන වියදම් බරින් මිරිකී සිටින රාජ්‍ය සහ පෞද්ගලි අංශයේ සේවකයන් කබෙලෙන් ළිපට වැටෙනු ඇත.
 
සාලිය ජනක කුමාර

මිනිසුන් සමාජගත වන්නේ සතූටින් ජීවත් වියහැකි පරිදි තම අවශ්‍යතා තනිව ඉටුකර ගත නොහැකි බැවිනි. එහෙත් සමාජයකදී මිනිසුන් අතර විවිධ ගැටලූ මතුවීම ස්වාභාවිකය. ඇතැම් මිනිසුන් යම් යම් අකටයුතුකම්වලට යොමුවන බැවිනි. එබª අකටයුතම් මැද සතූටින් ජීවත්වීමේ අපේක්‍ෂාව බිඳ වැටෙයි. සහජීවනයේ සාධකයක් වූ සංහිඳියාව නැති වුවහොත් සමාජ ජීවිතය අසාර්ථක වෙයි. ජනතාවක් විසින් තම සමාජය පාලනය කරගනු සඳහා රජයක් පත්තර ගැනීමේ මූලිකම අවශ්‍යතාව ලෙස සැළකෙන්නේ සංහිඳියාව ඇතිකර ගැනීමයි. විවිධ හේතූ මත මිනිසුන් අතර ඇති වන ගැටුම් නිරාකරණය කර ගැනීමෙන් ඇතිවන සංහිඳියාව තුළින් මිනිසුන්ට සාමයෙන් හා සතූටින් ජීවත් වීමටත් ඒ නිසාම රට තූළ සංවර්ධනයක් ඇති කර ගැනීමටත් අවස්ථාව සැලසෙයි. එබැවින් රටක ජනසමාජයක් තූළ සංහිඳියාව ගොඩනගමින් සාමය පවත්වා ගැනීමට රජයක් අපොහොසත් වන්නේ නම් ඒ වූ කලී රජයක පරම වගකීම කඩවීමකි.
සංහිඳියාව යන පදය සිංහල භාෂාවෙහි ඉමිහිරි අරුතක් ගෙන දෙන්නකි. ඒ තූළින් නිවී සැනසිලි ගතියක් මනසට නගා දෙයි. සංහිඳියාව යනු සංසිඳීම යන පදයේම විකෘතියකි. බුදුදහමේ අවසාන  අරමුණ වන්නේ මානසික සංහිඳියාවයි. මනස සංහිඳියාවට පත්වීම  සීතිභූත වීමකැයි පැවසෙයි. කොටින්ම බුදුදහමේ දැක්වෙන නිවන යනු මනස සංහිඳියාවට පත්වීමයි. එබැවින්ම මිහිරි බවක් මෙන් ම ගෞරවනීයත්වයක් ද සංහිඳියාව යන පදයට එක්වී ඇත.
වර්තමාන ලාංකික ජන සමාජයෙහි සංහිඳියාව යන වචනයට අත් වී  ඇති ඉරණම බෙහෙවින්ම ඛේදජනකය. සංසිඳීම යන්නෙන් මතූවන මිහිරි හා ගෞරවනීය තත්වයන් ගලිහී ගොස් උපහාසය හා අවඥව උපදවන තත්ත්වයක් අද එයට උරුම කර දී තිබේ. බදුදහමින් අපට උරුමව ජනතාවගේ ආදර ගෞරවයට පාත‍්‍ර වූ වචන කිහිපයකටම මේ ඛේදනීය තත්ත්වය උදා කරදීමට අපේ දේශපාලකයෝ සමත් වී සිටිති. සාධාරණ සමාජය ධර්මිෂ්ඨ සමාජය ධර්ම රාජ්‍යය යහපාලනය ලිච්ඡුවී පාලනය හා සංහිඳියාව යන වචන සියල්ල ¥ෂණය කිරීමේ පාපකර්මය අපේ දේශපාලකයන් විසින් සිදුකොට හමාරය.
මෙබදු වචනවලින් කියවෙන මාහැඟි සමාජ මූලධර්ම සමාජගත කිරීමට අපේ දේශපාලන නායකයන් කි‍්‍රයා කොට නැත. ඔවුහු මේවා මැතිවරණ වේදිකාවලදී පමණක් භාවිත කිරීමට පුරුදුවී සිටිති. මැතිවරණයක් ළංවන විට ජනතාව ගොනාට ඇන්දවිය හැකි තූරුම්පු බෞද්ධ සාහිත්‍යය පීරා සොයා ගනිති. මෙබදු වචන සොයා ගන්නේම ජනතාව මුළා කරවීමේ කපටි මානසිකත්වයක් තුළිනි. එනිසාම බලයට එන ඔවුන් බලයට ආපසු තෝරා ගන්නේ ඒවාට හාත්පසින්ම පටහැනි වූ කි‍්‍රයාමාර්ගයකි. 
මෙහි ජුගුප්සාජනකම කාරණය වන්නේ බලයට පැමිණ සිදුකරන අල්ලස දුෂණය මහජන මුදල් අවභාවිතය කොමිෂන් මුදල් ගැරීම වැනි සියලූ අකටයුතූ යළිත් බලයට ඒම සඳහා පතූරු ගසමින් වේදිකා දෙදරවීමයි. වේදිකාවේදී දුෂණයට විරෝධය පාමින් එය  තරයේ හෙළා දකින අපේ නායකයෝ තම භාවිතයේදී ඒවා ගැන මුනිවත රකිති. නෑසූ කන්ව නොදුටු ඇස්ව අඳබිහිරිව සිටිති. දුෂිතයන් හා හොරුන් ළඟා කරගෙන තුරුල්ලේ හොවා ගනිති. ඔවුනට රැකවරණය දෙති. අපේ දේශපාලන නායකයන් තූළ යථාවාදී තථාකාරී ගූණය අකූරට ම ඇතැයි අදහන ඡුන්දදායකයෝ බලයට පත් පාලකයන් කරන කි‍්‍රයා දෙස බලා ඔවුන් කියූ දේ කරන කළ දේ කියන නියම නායකයන් ලෙස සිතා ගනිති. එහෙයින් ම ඔවුන් වේදිකාවේදී මොර දුන් ධර්මිෂ්ඨ සමාජය යහපාලනය වැනි වචනවලින් කියවෙන්නේ ද  ඔවුන් බලයට පැමිණි පසු කරන දුෂණය ඝාතනය භීෂණය වැනි කි‍්‍රයාකාරකම් යයි සිතීමට ඡන්දදායකයන් ද පෙළඹෙනු නිසැකය.. නායකයන් අනුගමනය කරන සෙසු දේශපාලකයන් ද එබඳුම කි‍්‍රයාවල යෙදෙන්නේ ද ඒ නිසාම වියහැකිය. 
සංහිඳියාව යන වචනය කරලියට එන්නේ විශේෂයෙන් ම යහපාලන රජය යටතේයි. දීර්ඝ කාලයක් පැවති යුද්ධයකින් පසු පත්වන නව රජයක් වශයෙන් සංහිඳියාව පිළිබඳව සළකා බලන්නට සිදුවීම අනිවාර්යය. යුද්ධයක් ඇතිවීමට හේතූ වූ කරුණු විමසා බලා ඒවාට විසඳුම් ලබා දීමෙන් යළි එවැන්නක් ඇති නොවීමට ඉඩ සැලසීමෙන් යුද්ධයට මුහුණ දුන් ජන කොටස් අතර සංහිඳියාව ඇති කළ හැකිය. ඇතිකළ යුතූය. එසේ කෙරෙන්නේ නම් සංහිඳියාව යන වචනයට මොනතරම් මිහිරක් හා ගෞරවයක් අත්වනු ඇද්ද?
යහපාලන රජය යටතේ ඇරඹුණු සංහිඳියා වැඩ පිළිවෙලට දැනට අවුරුදු තූනක් ම ගත වී ඇත. ඒ රජයේ ආයුකාලයෙන් අඩකටත් වැඩිය. මේ වන විට සතූටු වියහැකි මට්ටමේ සංහිඳියාවක් රටේ ජනතාව අතර පැවතිය යුතූය. ජනතාවගේ සිත් සතන් තූළ සංහිඳියාවේ මල් පොහොට්ටු පිපෙමින් තිබිය යුතූය. එහෙත් ඇත්තටම එසේ වී තිබේ ද?
රජය ගෙන ගිය සංහිඳියා වැඩ පිළිවෙළේත් යහපාලන වැඩ පිළිවෙළේත් සාර්ථකත්වය මැන බැලීමට කදිම අවස්ථා දෙකක් ඉතාම මෑතකදී උදා විය. එකක් ජනතාව ඒ වැඩ පිළිවෙළ කෙතෙක් දුරට අනුමත කොට ඇද්දැයි ප‍්‍රකට කළ 
පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණයයි. රටේ සමස්ත ජනතාවගේ ම අදහස එමගින් ප‍්‍රකාශයට පත් විය. එහිදී ජනතාව රජයට පෙන්නුම් කළේ කූමක් ද? ජනතාවගේ හද සන්තානයේ පිපෙමින් ඇතැයි රජය සිතූ සාමයේ හා සංහිඳියාවේ මල් පොහොට්ටු වෙනුවට රජය එතෙක් ගෙනගිය වැඩ පිළිවෙළට එරෙහිව හද පතූලේ ගිනියම් වෙමින් කැකෑරෙමින් තිබුණු විරෝධය නොවන්නේ ද? වල් ඌරන් කැකූණ තලන විට හබන් කූකූළන්ට ම`ගුල් කීවාක් මෙන් පිපුනේ දුෂිතයන් ලෙසින් නම් දැරූ තවත් පිරිසකගේ පොහොට්ටුය.
අනෙක් අවස්ථාව වන්නේ මෑතකදී ජාතිවාදී ස්වරූපයකින් මතූ වූ ආණ්ඩු විරෝධයයි. එය ආණ්ඩු විරෝධයක් නොව කිසියම් එක් ජාතියකට එරෙහිව තවත් ජාතියක් දැක්වූ විරෝධයක් යයි කෙනෙකූට තර්ක කළ හැකිය. එහෙත් ඇත්තට ම සිදු වී ඇත්තේ ආණ්ඩුව සංහිඳියාව නමින් ගෙන යන වැඩ පිළිවෙළට ඍජුවම දැක්විය නොහැකි විරෝධය වෙනත් ජනකොටසක් දඩමීමා කරගෙන එළි දැක්වීමයි.
යහපාලනයකැයි කියා ගන්නා රජය ඇත්තටම එම වචනය ඇසෙන විටත් හිරිකිතයක් දැනෙන පරිදි ගෙනගිය හා ගෙන යන වැඩ පිළිවෙළ එතරම් අප‍්‍රසාදයකට පත් වීමේ හේතූ මොනවාදැයි පසු විපරමක් කර බැලීමට රජයට වගකීමක් තිබේ. රජය ඇත්තට ම අවංකව ජනහිතවාදී නම් අනිවාර්යයෙන් ම එය කළ යුතූය.
යහපාලනයක ප‍්‍රධානතම හා 
අනිවාර්ය ම අංගයක් වන්නේ දුෂණ භීෂණ ඝතන මූල්‍ය අපරාධ වැනි ජනතා විරොධී කි‍්‍රයා අත් හිටුවීමත් එබඳු කි‍්‍රයා කළවුන්ට නිසි දඬුවම් පැමීණවීමත්ය. එහෙත් මේ දෙකම රජය ලත් තැනම ලොප් කළ හැටි ජනතාවට සක්සුදක් සේ පැහැදිළිය. ඒ වගකීම් දෙකම පැහැර හැරීම පමණක් නොව වේදිකාවල දුන් ප‍්‍රතිඥා කඩකිරීමත් ජනතාව ගොනාට ඇන්ඳවීමත් සම්බන්ධයෙන් රජය අනේක වාරයක් ජනතාවගෙන් සමාව ගතයුතූව ඇත. අපේ දේශපාලකයන්ගේ සිරිත මෙබඳු දේ බෙහෙවින් සරළ නොවැදගත් දේ ලෙස සිතීමයි එහෙත් ඒවාට විරෝධය පාමීන් බලයට ආ පිරිසක් ඒවාම කි‍්‍රයාවට නැගීම සහගහන වැරදිය.
අවුරුදු තූනක් තිස්සේ සංහිඳියාව ගොඩනගනවායයි වහසි බස් දෙඩුව ද ආපසු හැරී සමාජය දෙස බලනවිට  සි¥වී ඇත්තේ නොතිබුණු අසංහිඳියාවක් ගොඩ නැගීම නම් තමන් ගෙන ගිය වැඩ පිළිවෙළේ වැරදී ගිය තැන් යළි සකසා ගෙන නිවැරදි කි‍්‍රයාමාර්ගයකට යාමට තවමත් රජයට කල් නැත්තේ නොවෙයි. ජන සමාජය තූළ අසංහිඳියාවකට අසහනයකට තූඩු දෙන කරුණු මොනවාදැයි නිවැරදිව තේරුම් ගැනීමට රජය අසමත් වීම දැනට පැන නැගී ඇති සමාජ තත්ත්වයට ප‍්‍රධාන හේතූව වී ඇති බවට සාධක අනවශ්‍යය.
රජය කි‍්‍රයාත්මක වන ආකාරය දෙස බලන විට අපට පෙනී යනුයේ අසංහිඳියාවට හේතූ වන කරුණු පිළිබඳව රජය වැරදි නිගමනයක සිටින බවයි. සමාජයේ බහුතර ජන කොටස වන සිංහලයන්ට රජයෙන් ලැබෙන අයිතිවාසිකම් හා වරප‍්‍රසාද වැඩිය. එබැවින් ඒවා කප්පාදු කොට සුලූජන කොටස් වලට අලූත් අයිතිවාසිකම් හා වරප‍්‍රසාද අමුතූවෙන් දියයුතූය යන හැඟීමක රජය සිටිනා බවක් රජයෙන් සිදුවන වැඩවලින් ජනතාවට පෙනී යයි. අයිතිවාසිකම් හා වරප‍්‍රසාද ජාති භේදයකින් තොරව කවර ජාතීන් අතර වුව ද සමසේ බෙදීයාමට සැලැස්වීම සංහිඳියාවට මග බව නොපිළිගන්නෙක් නැත. කිසියම් ජන කොටසක් අනෙක් ජන කොටසකට වඩා ඒවා භූක්ති විඳිනවා නම් අඩුව භූක්ති විඳින්නන්ට ද ඒවා සපයා දීම ද සංහිඳියාවට හේතූ සාධක වෙයි.
තමන් බලයට පත් කිරීම සඳහා ඡන්දය දුන් ආකාරය බලා ඒ අනුව සමාජය වර්ග කොට අයිතිවාසිකම් හා වරප‍්‍රසාද සැපයීමේ අනුපාතය වෙනස් කිරීමට පාලකයන්ට අයිතියක් නැත. සංහිඳියාව යනු ඒවා බෙදීයාම සමානුපාතික වීමේ ප‍්‍රතිඵලයයි. සමාජයේ කවර ජාතියක් වුව ද අන් ජාතීන් නුරුස්සන යම් යම් කි‍්‍රයාකාරකම්වල නිරත වේ නම් තමන්ට ඡුන්දය දුන් පිරිසකැයි සිතා නිහඬව සිටීමට ද පාලකයන්ට අයිතියක් නැත. පාලකයන්ගේ නිහඬතාව එබඳු කටයුතූවල යෙදෙන්නන්ට දිරිදීමකි. එමගින් සිදු වන්නේ අන් ජන කොටස් අතර නොරිස්සීම වර්ධනය වීමයි. සංහිඳියාව වෙනුවට හිංසාව පෙරට ඒමයි. රජය කිසියම් කොටසකට පක්‍ෂපාතී වීම නිසා ඒ කොටසින් සිදුවන අකටයුතූකම්වලට ඉඩ දීමත් ඒවා නුරුස්නා අනෙක් ජන කොටසක් ඒවාට එරෙහිව හිංසාකාරීව හැසිරිමත් අතර වෙනසක් නැත. දෙපිරිසම කි‍්‍රයා කොට ඇත්තේ අගතියෙන් බැවිනි. වෙනසකට ඇත්තේ රජය ඡුන්දාගතියෙනුත් හිංසාකාරීන් ද්වෙෂාගතියෙනුත් කි‍්‍රයා කිරීම පමණි.
මුස්ලිම් ජනතාවගෙන් ඇතැම් කොටස් අන්තවාදීව හිස එසවීම ඇරඹුණේ වත්මන් ්රජය බලයට ඒමටත් පෙර සිටය. ඒ ඔවුනට අන් අයට වඩා අඩුවෙන් අයිතිවාසිකම් හා වරප‍්‍රසාද පැවති නිසා නොවේ. අමුතූ නීති, අන්තවාදී ආගමික නිකායන්, අමුතූ ඇඳුම්, ඔවුනට විශේෂිත වූ පාසැල්, අධිකරණ පද්ධති, විශේෂිත වූ බැංකූ, ප‍්‍රසිද්ධ ස්ථාන සඳහා අරාබි බසින් නාමපුවරු, පරිසර විනාශ කරමින් ඉදිකෙරෙන ජනපද, බෞද්ධ ආගමික නටබුන් විනාශය යන මෙවැනි දේ සිදුවීමට ඉඩ හැර සිටීම රජයේ වගකීම් පාලකයන් විසින් මගහැර සිටීමක් නොවන්නේ ද? නිය පොත්තෙන් කැඩිය හැකිව තිබියදී පොරවෙනුත් කැපිය නොහැකි තත්ත්වයට එන තෙක් බලා සිටී නම් රජයකට ජනතාව අතර සහජීවනය තහවුරු කළ හැකිද?
මෙබඳු තත්ත්වයන්ට ඉඩ දී රජයක් සංහිඳියාවේ මන්ත‍්‍රය මැතිරීම බීරි අලින්ට වීණා වැයීමකි. මේවා නුරුස්සන වෙනත් ජන කොටස් වල් අලින් මෙන් කූපිත වී හැසිරීම සංහිඳියාවේ මන්ත‍්‍රයට මැඩලීමට නොහැකි වෙයි. එක් එක් ජන කොටස් වෙන වෙන ම සතූටු කරවීමේ න්‍යායයෙන් රජය ඉවත් වනතූරු සංහිඳියාවක් නම් ගොඩනැගිය හැකි නොවේ.
අලූත් ව්‍යවස්්ථා සම්මතයක් සඳහා රජය කැස කවන්නේ ද පොදුවේ ජනතාව සතූටු කිරීමට නොව ජන කොටස් වෙන වෙන ම සතූටු කිරීමටය. පවත්නා ව්‍යවස්ථාවෙන් සිංහල ජන කොටස සතූටු කරවිය හැකි නම් ඒ සතූට අන් අයටත් දීමේ බාධකයක් පවත්නා ව්‍යවස්ථාවේ පවතීද? පවතී නම් ඒ බාධකයන් ඉවත් කරනු විනා නව ව්‍යවස්ථාවක් ගෙන ඒමේ අරුත කිමෙක් ද? මේවා මිනිසුන්ගේ සිත් තූළ නැගෙන ප‍්‍රශ්නයි. මෙබඳු ප‍්‍රශ්න වුව ද ජනතාවක් තූළ අසහනය හා නොරිස්සීම ඇති කරවීමට සමත් වෙයි. අපට ජනතාවගෙන් බලය පැවරී ඇති නිසා අපට අවශ්‍ය දෙයක් කළ හැකියයි කීමේ අයිතිය දේශපාලකයන් විසින් ම නැති කොට ගෙන ඇති බැවිනි. ඔවුහු ජනතා විශ්වාසය පළුදු කරගෙන සිටින්නෝය. ඔවුන් කරන කි‍්‍රයාවල මතූ පිටින් පෙන්වන දෙය ඉක්මවූ ගූප්තාර්ථයක් ඇතැයි මහජනයා සැක සංකාවෙන් පසු වෙති. එබඳු සැකසංකා ජන හදවත් තූළින් ඉවත් කරන තෙක් සංහිඳියාව සිහිනයක් ම පමණක් වනු ඇත.
 
මහාචාර්ය කපිල අභයවංස

ඉකුත් පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් පසු උතුරු පළාතේ අලූත්ම තත්ත්වය සහ දෙමළ ජනතාවගේ ගැටලූ විසඳීම කෙරෙහි ආණ්ඩුව දුන් පොරොන්දු ඉටුවීද යන්න පිළිබඳව ඊලාම් ජනතා ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී පක්‍ෂයේ නායක පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රී ඩග්ලස් දේවානන්ද මහතා හා සමග කළ සාකච්ඡාවකි මේ.
ඉකුත් පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් බහුතර පළාත් පාලන ආයතන කිහිපයක් ජය තහවුරු කර ගැනීමට වත්මන් ආණ්ඩුවට නොහැකි වුණා. එයින් ජනතාව ආණ්ඩුවට කරන අනතුරු ඇඟවීම ගැන ඔබේ අදහස කීවොත්?
    ජනතාවගෙන් බොහෝ පිරිසක් තමන් බලයට පත් කළ ආණ්ඩුව කෙරෙහි තමන්ගේ අතෘප්තිකරභාවය පෙන්වලා තියෙනවා. මේ රජය බලයට එනකොට ජනතාවට කිව්වේ මොනවාද? ඒ කියපු දේවල් නොකිරීම පිළිබඳ ගැටලූවක් තමයි ඇති වෙලා තියෙන්නේ. බොහොම සරළම කාරණය නම් දුන් පොරොන්දු ඉෂ්ට නොකිරීමයි.
 ඔබ කියන විදියට රජය ඉෂ්ට කරපු නැති ඔබ කියන පොරොන්දු මෙනවාද කිව්වොත්?
    ප‍්‍රශ්න එකක් දෙකක් කියලා කියන්න බැහැ. ප‍්‍රධාන වශයෙන් දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්නයට දෙනවා කියූ දේශපාලන විසඳුම එ් ගැන තවම කිසිම විසඳුමක් නැහැ. ඒවාට විසඳුම් නොදීම ගැන මම රජයට දොස් පවරන්නේ නැහැ. මේ ආණ්ඩුව බලයට ගෙන එන්න වැඩ කරපු දෙමළ පාර්ශ්වයන් මේ සඳහා වග කිව යුතුයි.
   දෙමළ පාර්ශ්වයන් මීට වගකිව යුතු බව ඔබ කියන්නේ ඇයි ?
    උතුරේ දෙමළ දේශපාලනඥයන් දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න නිසි ලෙස හා ක‍්‍රමානුකූලව ආණ්ඩුවට තේරුම් බේරුම් කරලා දුන්නේ නැහැ. ඒ අය ආණ්ඩුවත් එක්ක හරියටම වැඩ කෙරුවේ තමන්ට තනතුරු තානාන්තර ගන්නම විතරයි. යහපාලන ආණ්ඩුවට උතුරේ දෙමළ ජනතාවගෙන් ඡුන්ද අරන් දුන්නේ උතුරේ දෙමළ දේශපාලන නායකයින්. ඒ නිසා දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳන්න ඒ අයට යම් කිසි වගකීමක් තියෙනවා. යහපාලන රජය ගෙන එන්නේ අපියි අපිට  ඕන ප‍්‍රශ්නයක් විසඳා ගන්න පුළුවන් කියලා උතුරේ දෙමළ ජනතාවට කිව්වේ උතුරේ දෙමළ දේශපාලන නායකයින්. ඒ නිසායි අපි කියන්නේ මේවාට වග කියන්න  ඕනේ මේ රජය නොවේ රජය පත්කරන්න වැඩ කළ දෙමළ දේශපාලන පක්ෂයි.
    උතුරේ අතුරුදහන් වූවන් ගැන හොයන්නත් කාර්යාලයක් ඇති කළේත් මේ ආණ්ඩුව නේද?
    අතුරුදහන්වූවන්ගේ කාර්යාලය සහ එයින් සිදුවන වැඩ ගැන අපට වගේම උතුරේ දෙමළ ජනතාවටත් අතුරුදහන්වුවන්ගේ ඥාතීන්ටත් කිසිම පැහැදීමක් නැහැ. ඒ ගැන මම පාර්ලිමේන්තුවේදී ඉතාම පැහැලිවම කිව්වා තමන්ට මේ කාර්යාලයෙන් යහපතක් වෙයි කියලා අතුරුදහන්වූවන්ගේ ඥාතීන්ට කිසිම විශ්වාසයක් නැහැ. ආණ්ඩුව කරන බොහෝ දේ ගැන ජනතාවට පැහැදිළි නොකිරීමේ ප‍්‍රතිවිපාකයක් ආණ්ඩුවට තියෙනවා.
    අතුරුදහන් වූවන්ගේ කාර්යාලයෙන් ඔබ බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මොනවගේ කටයුතුද?
    අතුරුදහන්වූවන්ගේ කාර්යාලයෙන් අතුරුදහන්වූවන් ගැන තොරතුරු හොයලා විතරක් මදි. අතුරුදහන් වූවන්ගේ සිද්ධීන් මගින් සත්‍යතාවය හෙළිකරගත යුතුව තිබෙනවා. එමගින් අතුරුදහන් වූවන්ගේ ඥාතීන්ට හා ඔවුන්ගේ පවුල්වලට යම්කිසි සහනයක් අවශ්‍යයි. මේ කර්යාලයේ වැඩ රටේ ජාතික සංහිඳියාවට මොනම ආකාරයේවත් හානියක් නොවිය යුතුයි. මේ කාර්යාලය නිසා ආයෙත් අපි යුදමය තත්ත්වයකට යායුතු නැහැ. අතුරුදහන් වූවන්ගේ කාර්යාලයට කාර්ය මණ්ඩලය පත්කළ දාට පසුදාම පාර්ලිමේන්තුවේදී මම කිව්වේ 1971 අවුරුද්දෙ ඉඳලාම අතුරුදහන්වුවන් ගැන හොයන්න බලන්න අවශ්‍ය බවයි. 1971 ඉඳලා අතුරුදහන් වූවන්ගේ දෙමාපියන් හා ඥාතීන් අදටත් ඉන්නේ හැ`ඩූ කඳුලින්.
    මහනුවර ඇති වූ කලහකාරී සිද්ධීන් ගැන ඔබ හිතන්නේ මොනවාද?
    එම සිද්ධීන් අපි තරයේ හෙළා දකිනවා. මේ වගේ සිද්ධි ආරම්භයේදීම නවතා දමන්න කටයුතු කළයුතුව තිබෙනවා.
   ඔබ කියන්නේ මේ සිද්ධිය වර්ධනය වුණා කියලාද?
    යම් කිසි දින කිහිපයක් මේ සිද්ධිය වර්ධනය වුණා ඒකත් වැඩියි.
  උතුරේ අලූත්ම තත්ත්වය කොහොමද?
    පැවැති පළාත් පාලන මැතිවරණයත් එක්ක මේ වෙනකොට යම් කිසි කලබලකාරී වාතාවරණයක් තියෙනවා. උතුරු පළාතේ පළාත් පාලන ආයතන 34ක් තියෙනවා. අලූතින් ඇති කළ මැතිවරණ ක‍්‍රමයේ අඩුපාඩුත් තියෙනවා. කලින් තිබූ මැතිවරණ ක‍්‍රමයේ අඩුපාඩු තිබෙන නිසායි අලූත් ක‍්‍රමයක් ගෙන ආවේ අලූත් ක‍්‍රමයත් තවත් අවුල්කාරී තත්ත්වයක් ඇතිකර තිබෙන බවක් තමයි අපට පෙනෙන්නට තියෙන්නේ.
    අලූත් මැතිවරණ ක‍්‍රමයේ ඔබ කියන අවුල්කාරී තත්ත්වයන් මොනවාද කිව්වොත්?
    පළාත් පාලන ආයතනයක එක් පක්ෂයකට බහු ආසන සංඛ්‍යාවක්
ලැබිලා නැහැ. ඒ පක්ෂ අතර එකඟතාවයකට එන්න වාතාවරණයකුත් නැහැ. එකිනෙකාට විවාදාත්මක මතභේදකාරී තත්ත්වයක් තියෙනවා ඒ නිසාම මේ තත්ත්වය අවුල් වෙලා. පළාත් පාලන ආයතන සුදු අලියෙක් වගේ. දෙමළ ජාතික සංධානය දෙමළ ජාතික ප‍්‍රගතිශීලි පෙරමුණට විරුද්ධයි. අපිත් සාමාන්‍යයෙන් එයාලාත් එක්ක විරුද්ධයි. මොකද එයාලා ජනතාවට වැඩක් කරන අය නොවෙයි. එයාලා දැන් බලයට පත් වෙලා උතුරේ ජනතාවට කිසිම වැඩක් කෙරුවේ නැහැ.
    ඔබේ පක්ෂයට පසුගිය පළාත් පාලන මැතිවරණයෙන් ජනතාව දුන් ප‍්‍රතිචාරය ගැන සෑහිමකට පත්වෙන්න පුළුවන්ද?
    උතුරේ ඡුන්ද බැංකුව කැඩිලා දෙකට බෙදුනා. ඒ ඡුන්දයෙන් අපිට ලැබුණු ප‍්‍රතිචාරයට වඩා වැඩි යමක් අපි බලාපොරොත්තු  වුණා. එහෙත් අපට අපේ ඡුන්ද ප‍්‍රමාණය පැහැදිලිවම වැඩි වෙලා තියෙනවා.
   ඔබේ ඡුන්ද ප‍්‍රමාණය වැඩි වුණා කියන්නේ ඔබ විරුද්ධ දෙමළ පක්ෂයක ඡුන්ද අඩුවුණා කියන එකද?
    ජනතාව එයාලා ගැනත් අපි ගැනත් හොඳ නිිරීක්ෂණයකින් හිටියා. එයාලා කවුද අපි කවුද කියලා හොඳටම දන්නවා. ඒ දැනුවත්භාවය උඩ ජනතාව අපිට ඡුන්දය පාවිච්චි කරලා තියෙනවා.
    ඔබ කියන්නේ දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ ක‍්‍රියා කලාපය හොඳ නැහැ කියලාද?
    දෙමළ ජාතික සංධානය මැතිවරණයේදී දෙමළ ජනතාවට දෙන්නේම ප‍්‍රායෝගික කරන්න පුළුවන් පොරොන්දු නොවෙයි. දෙමළ ජාතික සංධානය දෙන පොරොන්දු දෙමළ ජනතාව වෙනුවෙන් ඉෂ්ට කර ගන්නට හැකිවෙයිද කියලා දෙමළ ජාතික සංධානයටම විශ්වාසයක් නැහැ. ඒ අය දෙමළ ජනතාවට පොරොන්දු දෙන්නේ මැතිවරණ සටන් පාඨ හැටියට මිසක දෙමළ ජනතාවගේ යහපතට නොවෙයි. හැකි තරම් පොරොන්දු දීලා ඒවා ඉෂ්ට නොවෙන කොට ජනතාව ඒ ගැන කල්පනා කරනවා. එයාලාගේ බොරු පොරොන්දුවලින් බැටකාපු ජනතාව අපිට මෙදා සැරේ ඡුන්දය දීලා තියෙනවා.
    ආණ්ඩුවත් එක්ක එකතු වී ඉන්න දෙමළ ජාතික සංධානයට උතුරේ දෙමළ ජනතාව වෙනුවෙන් බොහෝ දේ කරගන්න තිබුණා. එහෙත් ඒ කිසිම දෙයක් නොකර ප‍්‍රසිද්ධ රැුස්වීම් කරනවා මීඩියාවලට කතා කරනවා ඇරෙන්න වෙන කිසිම දෙයක් කරන්නේ නැහැ.
        දැන් තියෙන්නේ යුද්ධය පවත්වාගෙන ගිය රජයක්වත් යුද්ධය ජයග‍්‍රහණය කරපු රජයක්වත් නොව ජාතික සංහිඳියාව කරා ගමන් කරන රජයක්.
    යුද්ධය පවත්වාගෙන ගිය සහ යුද්ධය ජයග‍්‍රහණය කරපු ඔබ කියන ආණ්ඩුව ගැන උතුරේ දෙමළ ජනතාවට තිබුණේ අප‍්‍රසාදයක් නේද?
    යුද්ධයක් පවත්වාගෙන ගිය සහ යුද්ධයක් ජයග‍්‍රහණය කරපු ආණ්ඩුවක් ගැන ජනතාවට අප‍්‍රසාදයක් තියෙන්න පුළුවන්. යුද්ධයක් කරපු ආණ්ඩුවක් එක්ක යම්කිසි ජන කොට්ඨාසයක්
අප‍්‍රසාදයට පත් වීම ලොකයේ  ඕනෑම රටකදී සිදුවෙන කාරණයක්. ලංකාවේ යුද්ධය පැවතුණේ කොට්ඨාස දෙකක් අතර එක් කොට්ඨාශයක් මහ ජාතියක්වන සිංහල ජාතිය සහ අනිත් කොට්ඨාසය සුළු ජාතිය වන දෙමළ ජාතීන් එක්ක යුද්ධයක් සිද්ධ වුණා. ඒ නිසා පැවැති ආණ්ඩුවත් එක්ක දෙමළ ජනතාවට අප‍්‍රසාදයක් ඇති වෙන්න පුළුවන්. 71’ දී සහ 89’ දීත් ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ ක‍්‍රියාකලාප නිසා තරුණ ඝාතන සිද්ධ වුණා. එකම කොට්ඨාසයක් අතර ඇති වූ මේ මිනිස් ඝාතන නිසා දකුණේ සිංහළ සමාජයත් දෙකට බෙදුණා.
    ඔබ කියන විදිහට දෙමළ ජාතික සංධානය ආණ්ඩුවත් එක්ක එකතු වෙලා උතුරේ දෙමළ ජනතාවට කිසි වැඩක් කරන්නේ නැත්නම් දෙමළ ජනතාව වෙනුවෙන් වැඩක් කරන්න ආණ්ඩුවට එකතු වෙන්න ඔබ කැමති නැද්ද?
    දෙමළ ජාතික සංධානය ආණ්ඩුවත් එක්ක හිටියාට කිසිම වැඩක් නොකරන නිසා උතුරේ ක‍්‍රියා පටිපාටිය එහෙම් පිටින්ම අඩපණ වෙලා. අප ආණ්ඩුවත් එක්ක දිගටම හිටියානම් උතුරේ දෙමළ ජනතාවට මොනවා හෝ කරන්න තිබුණා. වැඩක් නොකරන පිරිසක් ඉන්න තැනකට එකතු වෙලා අපි ජනතාව ඉදිරියේ අප‍්‍රසාදයට පත්වෙන්න කැමති නැහැ. එ් අය වැඩක් කරනවා නම් අපේ උදව් අවශ්‍ය නම් එළියේ ඉඳලා සහය දෙන්න කැමතියි. අපිට තියෙන්නේ සමාජමය අරමුණු සමාජයට සේවයක් ඉටුකරන්න අපි බැඳිලා ඉන්නවා. අපි දී තිබෙන පොරොන්දුත් සමාජයට සේවයක් කළ හැකි පොරොන්දු. ජනතාවගේ ඡුන්ද උදුරා ගැනීමට අපි පොරොන්දු දෙන්නේ නැහැ. අපි ඉස්සර ආණ්ඩුවේ ඉන්නකොටත් ජනතාවට දුන් පොරොන්දු ඉෂ්ට කෙරුවා. ජනතාවට යමක් කරන්න බැරි තැනක අපි ඉන්නෙත් නැහැ.
    මේ දිනවල පැවැත්වෙන ජිනීවා සමුළුවත් එක්ක දෙමළ ජනතාවගේ ගැටලූවට දෙන විසඳුම ගැන ආයෙත් සාකච්ඡුාවට බඳුන් වී තියෙනවා. ජිනීවා ගිහින් ඉන්න සිවාජිලිංගම් මන්ත‍්‍රීවරයා කියන්නේ උතුරේ දෙමළ ජනතාවට වෙනම පාලනයක් අවශ්‍ය බව. දෙමළ ජනතාවට දෙන විසඳුම ගැන ඔබ හිතන්නේ මොනවාද?
    එ් අයට දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳන්න අවංක වුවමනාවක් නැහැ. දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න පාවිච්චි කරලා හැමදාම බලයේ ඉන්න ලොකු වුවමනාවක් තියෙනවා. ඉතිහාසයේ ඉඳලම දෙමළ දේශපාලන නායකයින්ට මේ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳන්න බැරි වුණේ සිංහල ආණ්ඩුවලට මේ ප‍්‍රශ්න නියම පිළිවෙළට ඉදිරිපත් නොකරපු නිසයි. එ් නායකයින් ගියේ සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදි දේශපාලන ගමනක්.
    මම කතා කරන්නේ මගේ අත්දැකීමක්වලින්. තවමත් මේ අය බලන්නේ මේ ප‍්‍රශ්න වර්ධනය කරගන්න මිසක් විසඳාගන්න නොවේ. දෙමළ ජනතාවගේ විසඳුමට මම අලූතින් යමක් කියන්නේ නැහැ. 13 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය මුළුමනින්ම ක‍්‍රියාත්මක කිරීම ඉතාම වැදගත්. එයින් පටන් අරන් ක‍්‍රමානුකූලව ඉදිරියට යනකොට සිංහල හා දෙමළ ජනතාව අතර තියෙන සැකයන් දුරුකර ගන්නත් පුළුවන්.
    වෙනත් විසඳුම් සෙවීම ප‍්‍රායෝගිකව කරන්න අපහසු වෙයි. පාර්ලිමේන්තුවට යෝජනා ගෙන එන්නයි. එ්වාට ඡුන්දයක් තියන්න සහ එ්වා වැඩි ඡුන්දයෙන් සම්මත වෙන්න වගේම ක‍්‍රියාත්මක කරන්න ජනමත විචාරණයකට යන්නත් සිදුවෙයි. එ්වා බොහොම සංකීර්ණයි. 13 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනය අපේ ආණ්ඩුක‍්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන්ම තියෙන දෙයක්. එය මුළුමනින්ම ක‍්‍රියාත්මක කිරීම ගැන සළකා බැලීම දුෂ්කර නැහැ වගේම මේ කාරණයට එරෙහි වෙන්න කවුරුත් එන්නේත් නැහැ.
මේ ගැන හිතලා එදාම 13 වැනි ව්‍යවස්ථා සංශෝධනයට අනුව කටයුතු කරලා තිබුණා නම් අද දෙමළ ජනතාවගේ ප‍්‍රශ්න විසඳිලා.
 පළාත් පාලන ඡුන්දය අවසන් වුණත් එ් ආයතන තවමත් පිහිටුවා නැහැ. එ් සඳහා එකතු වීමට ඔබට කවුරුන් හෝ ආරාධනා කළොත් ඔබේ ප‍්‍රතිචාරය?
නිල වශයෙන් පක්‍ෂ නායකයින් තවම කවුරුත් එ් ගැන සාකච්ඡුා කරලා නැහැ. නැති නිසා එ් ගැන කිසිවක් කියන්න
අමාරුයි.

සාකච්ඡාව : රුක්මාල් සිල්වා

මෙම වර්ෂයේ පළමු කාර්තුව ගෙවීයාමට තව ඇත්තේ දින කිහිපයක් පමණි. පළමු මාස තුන දෙස ආපසු හැරී බැලීමේදී සතුටුවිය හැකි ආර්ථික තත්ත්වයක් රට තුළ ඇති වී තිබේද? ප්‍රබෝධමත් ආර්ථික ගමනකට අවැසි මං පෙත් විවර වී තිබේද?
වර්ෂය ආරම්භ වූයේ මැතිවරණ උණුසුමත් සමගිනි. රට පාලනය කරන්නන්ගේ ඉහළම අවධානය යොමු වූයේ පළාත් පාලන මැතිවරණය කෙරෙහිය. එම මැතිවරණය පෙබරවාරි 10 වැනිදා නිමාවට පත්වුවද දේශපාලන කරලියේ උණුසුම පහව ගියේ නැත. පුංචි මැතිවරණයේ  ප්‍රතිඵලවලට අනුව පාලන පක්ෂයට සම්බන්ධ සියලුම දේශපාලන පක්ෂවලට තීරණාත්මක පරාජයක් උරුම විය. සති දෙකක පමණ රටේ පාලනයක් නොමැති තත්ත්වයක් නිර්මාණය වූ අතර ඇති වූ දේශපාලන අවිනිශ්චිතතාව ආර්ථිකය කෙරෙහි දැඩි බලපෑමක් කරනු ලැබිය. විදේශ ව්‍යාපාර මුදල්වලට සාපේක්ෂව රුපියල අවප්‍රමාණය වීමේ වේගය වැඩි වූ අතර ඇමෙරිකන් ඩොලරයක් සඳහා රුපියල් 157ක් ගෙවීමට සිදුවිය. 
කොටස් වෙළෙඳ‍පොළේ ශුද්ධ විදේශ ආයෝජන පහළ වැටුණු අතර විදේශිකයෝ තමන් සතු කොටස් විකුණා දමා මුදල් රටින් රැගෙන ගියහ. තත්ත්වය වඩාත් බරපතළ වූයේ පවතින දේශපාලන අවිනිශ්චිතතාව යටතේ විදේශ ආයෝජකයින් රටට පැමිණීමට මැලිකමක් දැක්වීමය.
මාර්තු දෙවන සතියේ ඇති වූ අවාසනාවන්ත සිදුවීම් පෙළත් සමග මහනුවර පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය තුළ දින ගණනාවක් ඇඳිරි නීතිය පැනවීමට සිදුවිය. පාසල් වසා දමා ඇඳිරි නීතිය හා හදිසි නීතිය (දින 14ක් සඳහා) පැනවීමත් සමග මහනුවර කේන්ද්‍ර කරගත් දෙස් විදෙස් සංචාරක කටයුතු මුළුමනින්ම පාහේ බිඳ වැටුණි. මහනුවරට පැමිණ සිටි විදේශ සංචාරකයන් නන්නත්තාර වූ අතර ජාත්‍යන්තර සංචාරක උපදේශන සේවාවන් නිවේදනය කරනු ලැබුවේ තාවකාලිකව ශ්‍රී ලංකාවේ සංචාරය කිරීමෙන් වැළකී සිටීම යහපත් වන බවය. සංචාරක උපදේශක සේවාවන් පිළිබඳ දැඩි ලෙස සංවේදී වන සංචාරකයෝ ශ්‍රී ලංකාවට පැමිණීමෙන් වැළකී සිටියහ.
සමාජ නොසන්සුන්තාව මුළුමනින්ම පාලනයකොට තිබුණද එසැණින් විදේශ සංචාරකයෝ සිය ගමනාන්තය තෝරාගැනීමට ඉක්මන් නොවෙති. කෙසේ වෙතත් මහනුවර පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කය කේන්ද්‍රකරගත් පාසල් අධ්‍යාපන චාරිකා මෙම සතියේ සිට යළි ක්‍රියාත්මක කළ  හැකි බව (කල් දමනු ලැබූ අධ්‍යාපන චාරිකා) අධ්‍යාපන බලධාරීන් නිවේදනය කරනු ලැබිය.
පළමු කාර්තුව තුළ රටේ ඇති වූ සමාජ දේශපාලන අලුත් තත්ත්වය හා නොසන්සුන්තාව ආර්ථිකය කෙරෙහි නම් කිසිසේත්ම යහපත් නොවීය. වෙළෙඳසල් වසා දැමීම, දේපළවලට හානි සිදුකිරීම, විදෙස් සංචාරක කටයුතු මෙන්ම දේශීය සංචාරක කටයුතු බිඳ වැටීම 
පළමු කාර්තුවේ ආර්ථික වර්ධන වේගය පහළයාමට සෘජු ලෙසම බලපෑම් කරනු ලැබිය. 
අපේක්ෂිත ආදායම්
රජය සිය ආදායම් ඉහළ නංවා ගැනීමේදී ඉහළම විශ්වාසය හා බලා‍පොරොත්තුව තබා සිටියේ සංචාරක ව්‍යාපාරය කෙරෙහිය. මහනුවර පරිපාලන දිස්ත්‍රික්කයේ ඇති වූ නොසන්සුන්තාවය සමස්ත සංචාරක කර්මාන්තය කෙරෙහිම අහිතකර ලෙස බලපෑම් කොට ඇති බව  මෙරටට පැමිණි  සංචාරකයන්ගේ ප්‍රමාණය දෙස බලන විට පෙනී යයි. මාර්තු මාසයේ දෙවන සතියෙන් පසු මෙරටට පැමිණි විදේශ සංචාරකයින්ගේ ප්‍රමාණය පහළ වැටි ඇත. කෙසේ වෙතත් එය තව සති කිහිපයක් ඇතුළත යථා තත්ත්වයට පත් කරගැනීමට  හැකියාව ලැබුණත් යුරෝපා රටවලින් පැමිණෙන ධනවත් සංචාරකයින් 
ආකර්ෂණය කරගැනීමට තවත් මාස කිහිපයක් බලාසිටීමට සිදුවනු ඇත.
මේ අතර ලෝක වෙළෙඳ‍පොළ මිල ගණන් අනුව තෙල් මිල හා විදුලි බිල ගළපන ලෙස ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (ර්ජ්) රජයට උපදෙස් දී තිබේ. රාජ්‍ය ආදායම් පහළ වැටීම හා ණය බර ඉහළයාම රජයට අය ලබාදෙන මූල්‍ය ආයතනද නොසන්සුන්තාවට පත්කරවන තත්ත්වයකි. ඔවුන් විවිධ කොන්දේසි පනවමින් ආර්ථික කටයුතුවලට මැදිහත්වීමට යළිත් කටයුතු කරනු ඇත.
සුදුසු පරිසරයක්
විදේශ ආයෝජකයින් හා සංචාරකයින් වැඩි වැඩියෙන් ගෙන්වා ගැනීමට සමත්වන්නේ නම් විදේශ විනිමය ගැටලුවට හා විදේශ වත්කම් ගැටලුවට විසඳුම් ලැබෙන්නේය. නමුත් අප එම ගැටලුවෙන් පීඩා විඳින බව අමුතුවෙන් කිවයුතු නැත. අපි තවමත් ඇමෙරිකානු ඩොලරයක් සඳහා රුපියල් 157ක් ගෙවන්නෙමු. විදේශ වත්කම් ගැටලුවට පිළියම් වශයෙන් ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුද‍ලේ සමීපස්ථ ණය මුදල් කෙරේ බලා‍පොරොත්තු තබාගැනීමට සිදුව තිබේ. ආයෝජන ආකර්ෂණයන් සඳහා අප මුලින් සඳහන් කළ කොන්දේසි සැපිරී තිබිය යුතු අතර ඊට අමතරව විදේශ ආයෝජකයින් බලා‍පොරොත්තු වන සමාජ ආරක්ෂක වැඩපිළිවෙළක්ද තිබේ. එනම් රට තුළ බෝවන රෝග වසංගත රෝග, හදිසි අනතුරු, ස්වභාවික ආපදා, මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය, මංකොල්ලකෑම්, පැහැර ගැනීම් ආදී ක්‍රියාකාරකම් අවම මට්ටමේ තිබිය යුතුය යන්නයි. මේ සංචාරක කර්මාන්තයේ ප්‍රවර්ධනය උදෙසාද  අත්‍යන්තරයෙන් සැපිරිය යුතු සමාජීය කොන්දේසියකි. 
නමුත් අප රට තුළ එවැනි සමාජ ආරක්ෂණ ජාලයක් තිබේද?
ඩෙංගු වසංගතයෙන් බස්නාහිර පළාත් ඇතුළු රටෙන් බාගයක් බියට පත්වී ඇත.
අනෙක් පැත්තෙන් දිනපතා අසන්නට සිදුවන රිය අනතුරු ඇඟ කිලි‍පොළායන සුළුය. මහ පාරේ බස්නැවතුම්‍පොළේ නැවැතී සිටින පුද්ගලයින් හා මහමග නවතා තිබෙන රථවාහන යටකරගෙන යන රියැදුරන් සිටින රට කුමක්දැයි ඇසූවිට මුලින්ම ඉදිරියට එන්නේ ශ්‍රී ලංකාවය. රිය අනතුරකින් මිනිසුන් කිහිප දෙනෙකු නොමැරෙන දිනයක් මෑත කාලයේ ශ්‍රී ලංකාවට උදාවූයේදැයි සැකසහිතය. විදේශ සංචාරකයකුද මහමග ගමන්ගත් බස් රථයකට යට වී මියගියේය. මේ අන්දමේ අපරික්ෂාකාරී හා අනාරක්ෂිත රටකට යහමින් මුදල් තිබෙන විදේශ සංචාරකයින් හා ආයෝජකයින් කැඳවාගැනීම අසීරුය. මේ යථාර්ථය අප තේරුම්ගත යුතුය. උතුරු නැගෙනහිර යුද්ධය අවසන් කිරීම පමණක් ආයෝජන හා සංචාරක ආකර්ෂණයට ප්‍රමාණවත් නොවේ. අනෙකුත් සමාජ උවදුරුවලින් රට අනාරක්ෂිත වී තිබේ. ශ්‍රී ලංකාව මත්ද්‍රව්‍ය හුවමාරු මධ්‍යස්ථානයක්දැයි හිතෙන තරමට රට තුළට මත්ද්‍රව්‍ය පැමිණේ. රුපියල් කෝටි දෙතුන් සියයක් වටිනාකමින් යුතු මත්ද්‍රව්‍ය විටින් විට අත්අඩංගුවට ගනු ලැබුවද එහි භාවිතයේ අඩුවීමක් දැකිය නොහැකිය. 
මීට අමතරව පාතාලයේ ක්‍රියාකාරකම්ද වැඩි වී තිබේ. මහ දවල් මිනිසුන් වෙඩි තබා සහ කපාකොටා මරා දැමීම කොයිතරම් සුලභ දැයි කිවහොත් මිනිස් ඝාතනයක් වාර්තා නොවන දිනයක් සොයාගැනීමට පවා අසීරුය.
විශ්වාස භංගය
මේ අතර ආර්ථිකය කබලෙන් ළිපට වැටෙන ඊළඟ දේශපාලන කලබැගෑනිය අග්‍රාමාත්‍ය රනිල් වික්‍රමසිංහ මහතාට එරෙහිව  ගොඩනැගෙනවා යැයි කියන විශ්වාසභංගයයි. අග්‍රාමාත්‍යවරයා එකී තනතුරට නොසුදුසු නම් ඔහු ඉවත් කිරීම පිළිබඳ ගැටලුවක් තිබිය නොහැකිය. නමුත් රටේ සියලු ප්‍රශ්න අමතක කොට දේශපාලන කරුණු වෙත ඉහළම අවධානය යොමුවන විට ජනතාවගේ ඇඟට දැනෙන ප්‍රශ්නවලට විසඳුම් ලබාදීමට කාලයක් හෝ ඉඩ ප්‍රස්ථාවක් නොලැබෙන්නේය. අනෙක් පැත්තෙන් කරන යමක් කඩිනමින් සිදුනොකොට රට තුළ දේශපාලන අවිනිශ්චිතතාවක් ඇතිවන ආකාරයෙන් කටයුතු කිරීම තුළ ආර්ථිකයට සිදුවන හානිය අතිවිශාලය. විදේශ ආයෝජකයන් මතුනොව දේශීය ආයෝජකයන් පවා ස්වකීය ආයෝජන අරමුණු කල් දැමීමට හෝ නවතා දැමීමට කටයුතු කරනු ඇත. අපනයන ආදායම් පහළ වැටීම විදේශ විනිමය ගැටලුව තවතවත් උග්‍ර කරවන්නකි. මේ අර්ථයෙන්ම ගත්විට වර්ෂයේ මුල් කාර්තුව ආර්ථික වර්ධනයට හිතකර කාලවකවානුවක් නොව ආර්ථිකය බෙලහීන කරන දින 90ක් වූ බව සටහන් කිරීමට සිදුවේවි.
 
සාලිය ජනක කුමාර

ජාතිය හෙවත් පුද්ගලයකුගේ උපත මිණුම් දණ්ඩ කොට ගෙන මනුෂ්‍යත්වය වර්ග කොට සැලකීම අනාදිමත් කාලයක සිට මානව සමාජයෙහි පවතින පුරුද්දකි. අතීත භාරතීය සමාජයෙහි මෙබඳු වර්ග කිරීමක් ඇරඹෙන්නේ  පුද්ගලයාගේ උපතට ආගමික මුහුණුවරක් දීමේ ප්‍රතිඵලයක්  වශයෙනි. මහාබ්‍රහ්මයාගේ සිරුරෙහි මුඛය උරහිස, කලවා හා දෙපතුල යන අවයවවලින් උපන් පිරිස් බව සලකා ඒ ඒ අවයවයන්ගේ උසස් පහත් බව අනුව මිනිසාගේ ද උසස් පහත් කොට සැලකීම ඇරඹී ඇත. මෙසේ උපත පදනම් කොට මිනිසාගේ  උසස් පහත් බව මැනීම නිසා සමාජ අයිතිවාසිකම් හා වරප්‍රසාද උසස් පිරිසට පමණක් සීමා කිරීමට පටන් ගැනිණ. කිසියම් ජන කොටසක ඉපදීම නිසා  උසස් පහත් බව සලකමින් පහත් යයි පිළිගැනුණු ජන කොටස්වලට මානව අයිතිවාසිකම් අහිමි කිරීම ජාතිවාදය ලෙස සැලකෙයි. උපත පදනම් කොට ගෙන බිහි කර ගැනුණු ජාතිවාදය වාර්ගිකත්වයක් කරා යොමු වීම අනිවාර්ය ප්‍රතිඵලයකි. ඒ ඒ ජන වර්ගයට  ආවේණික වූ ආගම, භාෂාව, සංස්කෘතිය වැනි කරුණුවලින් එක් එක් ජන වර්ගයක අනන්‍යතාවක්ද ගොඩනැගෙයි. මෙම අනන්‍යතාව ඒ ඒ ජන වර්ගයේ අභිමානය වර්ධනය කිරීමට හේතු වෙයි.
ජාතිවාදයට අතිරේකව ජාතිකත්ව වාදය නමින් එන තවත් වර්ගවාදයක් නූතන සමාජයෙහි කරළියට පැමිණ තිබේ. නැෂනලිසම් යන ඉංග්‍රීසි පදයෙහි අරුතින් තනාගෙන ඇති ජාතිකත්ව සංකල්පයෙන් මූලික වශයෙන් අදහස් වන්නේ රටක සමස්ත සමාජයෙහි අනන්‍යතාව පදනම් කොට ගෙන මුළු රට පිළිබඳවම අභිමානය ගොඩ නගා ගැනීමකි. ඒ තුළින් ජාතික ධජය ජාතික ගීතය වැනි රට තුළ සිටින මුළු ජනතාව නියෝජනය කරන අනන්‍යතා සංකේතයක් වටා ජනතා සහභාගිත්වය හෝ සහයෝගිත්වය ගොඩ නැගීම අපේක්ෂා කෙරෙයි. මෙම ජාතිකත්ව වාදය වූ කලි රටක සංවර්ධනය සඳහා උපයෝගී  වන්නකි. රටක ජනවර්ග රාශියක් පැවැතිය හැකිය. ඒ ඒ ජනවර්ග එකිනෙකා කා කොටා ගන්නා විට, ජීවිත හා දේපළ හානි සිදු කර ගන්නා විට ඒ රට කිසිවිටෙක නගා සිටුවිය නොහැක. ජාතික දේහය සුවපත්ව  පෝෂණය කර ගැනීමට නම් ඒ ඒ ජනවර්ගය සතු වෙනස් කම් හා අනන්‍යතා ලක්ෂණ එසේම තිබියදී සැමට ‍පොදු ලක්ෂණ උපයෝගී කොට ගෙන මුළු රට ‍පොදුවේ නියෝජනය කරන ජාතික අනන්‍යතාවක් ගොඩ නැගිය යුතු වෙයි. ජාතිය ආරක්ෂා වන්නේත් එකිනෙකා සතු අනන්‍යතාවන් ආරක්ෂා වන්නේත් එවිටය. එක් වර්ගයක් පරයා අනෙක් වර්ගයක් නැගී සිටින්නට උත්සාහ දැරෙයි නම් දෙවර්ගයේම පරිහානිය මිස දියුණුවක් නම් බලා‍පොරොත්තු විය නොහැක.
ජාතිකත්ව වාදය අප රටේ ක්‍රියාත්මක  වන්නේ කෙසේදැයි විමසා බැලීම ද මෙහිදී වැදගත් වෙයි. මෑතක සිට අප රටේ ඇතැම් වියතුන් ජාතිකත්ව වාදය හඳුන්වා දෙමින් එය ‍පෝෂණය කිරීමට දරන උත්සාහයන් දක්නට ලැබේ. එහෙත් මෙම උත්සාහයන් තුළ දක්නට ඇත්තේ ජාතිකත්ව වාද්‍යට හිමි  පුළුල් අර්ථය නොවේ. බෙහෙවින් පටු අර්ථයකින්  ගෙන ඇති සැටියක් ඒවායේ භාවිතය තුළින් දක්නට ලැබේ. තම රටේ ‍පොදු ජාතිකත්වය සැලකිල්ලට නොගෙන එක් එක් වර්ගයකට හිමි ජාතිකත්වය පෙරට ගැනීමක් එහිදී දක්නට ලැබේ. මේ මගින් සිදුවන්නේ වෙනත් වර්ගයක ජාතිකත්වයට හිමිතැන් අහිමි කරමින් තම වර්ගය නගා සිටුවීමේ මානසිකත්වය කරා ඉබේම ඇදී යාමකි. එයින් තරගකාරිත්වයක් ඇතිවනු පමණක් නොව එකිනෙක වර්ගයා අතර නොරිස්සීම්  ඇතිවනු ද නොවැළැක්විය හැකිය. තමන්ගේ දෙය උසස්ය අනුන්ගේ දෙය පහත්යයි පවසමින් මිනිසුන් අතර ගැටුම් ඇති වෙතැයි බුදුන් වහන්සේ පවසන්නේ මෙබඳු තත්ත්වයන් යටතේය. (සකං හි ධම්මං පරිපුණ්ණමාහු - අඤ්ඤස්ස ධම්මං පන හීනමාහු” එවම්පි විග්ගය්හ විවාදයන්ති)
එකිනෙක් වර්ගයා සතු භාෂාව, සංස්කෘතිය, ආගම, කලාශිල්ප ආදිය රැක ගැනීමත් දියුණු කර ගැනීමත් අවශ්‍යය. ඒවා එකිනෙක් වර්ගයා පවත්වා ගනු ලබන්නේ ඒවායේ උපයෝගිතාත්මක වටිනාකමක් ඔවුනට ඇති බැවිනි. සමස්ත මානව වර්ගයාගේ ‍පොදු බව පිළිබඳව අන් කවරෙකුටත් වඩා කරුණු පහදා දුන් බුදුන් වහන්සේ  පවා මෙම තත්ත්වය  පිළිගෙන තිබේ. ඊට හොඳම නිදසුන උදුම්බරික සීහනාද සූත්‍රයෙන් ඉදිරිපත් වෙයි. එහිදී උන්වහන්සේ නිගේ‍රා්ධ නමැති බමුණකු අමතා පවසා ඇත්තේ තමන් දහම් දෙසන්නේ හරිවැරදි පහදා දීමට හැර ඔවුනොවුන්ගේ මත විශ්වාස සම්ප්‍රදායයන් ආදිය වෙනස් කරවීමට නොවන බවයි. බුද්ධවචනය දූෂණය වීමේ අන්තරායෙන් මුදවා ගැනීම සඳහා වෛදික භාෂාවට නැගිය යුතුයැයි කළ ඉල්ලීමකදි උන්වහන්සේ පවසා ඇත්තේ බුද්ධවචනය කවරෙකුගේ වුවද භාෂාවකින් ඉගෙනීමට අවස්ථාව පැවැතිය යුතු බවයි. (අනුජානාමි භික්ඛවෙ සකාය නිරුත්තියා බුද්ධවචනං පරියාපුණීතුම්.)
මිනිස් සමාජය කවර පදනමක් යටතේ වුවද ජනවර්ගවලට බෙදීමේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඔවුනොවුන් තුළ ඇතිවන අභිමානයෙන් තමන් අයත් වර්ගයට ආසක්ත වීමක් බැඳීමක් මානසික වශයෙන්  ඇතිවීම බහුවාර්ගික සමාජයක
යහපැවැත්මට අතිශයින් අහිතකර වෙයි. සමාජයක යහපත රඳා පවතින්නේ වර්ග වශයෙන් බෙදී වෙන් වීම තුළ නොව වාර්ගික හැඟීම් පසෙක දමා හැම දෙනා  ඒකරාශි වීම තුළය.  රටක ආධ්‍යාමික දියුණුවේ හා භෞතික දියුණුවේ සංකලනයකින් පමණක් ජනතාවගේ යහපත සුබසිද්ධිය ළඟා කරගත හැකි බව අවිවාදයෙන් පිළිගැනුණකි. ආධ්‍යාත්මික දියුණුවේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මිනිසා මිනිසා පිළිබඳව ගොඩනගාගෙන ඇති වැරදි මත ඉවත් වී මිනිසුන් අතර සුහදතාව ගොඩ නැගෙනයි. මිනිසුන් අතර සුහදතා ආකල්පයකින් තොරව ජන සහභාගික්වයෙන් හා ජන සහයෝගීත්වයෙන් ඇති කරගත යුතු භෞතික දියුණුව උදා කරගත නොහැකිය.
මෙම සන්දර්භයෙහිදී ආධ්‍යාත්මික දියුණුව යනුවෙන් අදහස් කරන්නේ මිනිසාගේ යථාර්ථය වටහා ගැනීමෙන් මානසිකව ඇතිවන සුහදශීලී භාවයයි. වර්ගවාදීව තමන් අනුන්ගෙන් වෙනස්ය යන හැඟීම නැතිව අනුන්ට වෛර කිරීමෙන් හිංසා කිරීමෙන් හා ඊර්ෂ්‍යා කිරීමෙන් බැහැරව අවිහිංසක වූ සුහදශීලිත්වය ගොඩ නැගෙන්නේ මිනිසාගේ යථාර්ථය අවබෝධ කරගත විටයි. මිනිසා විවිධ කරුණුවලින් එකිනෙකාට වෙනස් වුවත් මූලික කරුණුවලින්  සමානත්වයක් දරයි. බුදුදහම තරම් මිනිසාගේ යථාර්ථය තුළින් ඔහුගේ මූලික සමානකම් විවරණය කරමින් ඔවුනොවුන් අතර සුහදශීලීත්වයක් ගොඩනැගීමට සාර්ථක ව්‍යායාමයක යෙදුනු වෙනත් ඉගැන්වීම් පද්ධතියක් තවත් දක්නට නැත. එබැවින් ඒ පිළිබඳව සැකෙවින් හෝ කරුණු දැන ගැනීම මෙහිලා වැදගත් වනු ඇත.
මෙහිදී එක් කරුණක් මුලදීම අවධාරණය කළයුතුය. එනම් බුදුදහමේ එන මෙම ඉගැන්වීම් කිසියම් එක් ආගමික ජනවර්ගයනට සීමා නොවන බවයි. මේවා ‍පොදුවේ මනුෂ්‍යත්වය නගා සිටුවීමට ඉදිරිපත් කොට ඇති බැවින්  ආගමික භේදයකින් තොරව කාගේත් අවධානයට යොමු විය යුතු කරුණුය. වර්ගවාදී හැඟීම් ඉවත් විය යුත්තේ බෞද්ධ ජනවර්ගයාගේ පමණක් නොවේ. බහුවාර්ගික  සමාජයක එක් වර්ගයක් සුහදශීලී වුවත් අනෙක් වර්ගයන් එසේ  නොවන්නේ නම් එක් වර්ගයක් අනෙක් වර්ගයක් අබිබවා යාමට තැත් කරන්නේ නම් එක් වර්ගයක් තවත් වර්ගයකට කෙනෙහිලි කම් කරන්නේ  නම් ඊට එරෙහිව ප්‍රතික්‍රියා ඇතිවීම නොවැළැක්විය හැකිය. එමගින් සමස්ත සමාජයටම භයානක ප්‍රතිඵල අත්විඳීමට සිදුවනු ඇත.  බෞද්ධ ඉගැන්වීම්වලට අනුව අප කවුරුත් උපත ලබන්නේ කාටත් ‍පොදු වූ හේතුකාරණා සමූහයකිනි. පටිච්ච සමුප්පා නම් වූ දහමින්  කියවෙන  සත්‍යය එයයි. හේතු මගින් උපදින හැම කෙනෙකුගේම ‍පොදු ලක්ෂණය වන්නේ ඉපදීම හා මරණයයි. උප්පාද-වය ධම්ම යනුවෙන් කියවෙන්නේ එයයි. අපේ ජීවිත කෙටි කලකට සීමා වී මරණයට ගොදුරු වෙයි. එසේ නම් නොමැරෙන මිනිසුන් ලෙස ආත්මාර්ථකාමීත්වයෙන් තමන් හා තම වර්ගයා පමණක් ගැන සිතමින් කලහකාරීව හැසිරීමේ නිරර්ථක බව පැහැදිලි වෙයි.
මිනිසාගේ මූලික අපේක්ෂාව අතින් මිනිසුන් අතර ඇති සමානතාව ද බුදුදහමින් අවධාරණය වෙයි. සියලු මිනිසුන්ගේ මූලික අපේක්ෂාව වන්නේ දුකින්  තොරව සුවසේ විසීමයි.(සුඛකාමා හි මනුස්සා දුක්ඛපටික්කූලා) සැප කැමති වීමත් දුක පිළිකුල් කිරීමත් හැම මිනිසෙකුගේම ස්වභාවයයි. සැප දුක කෙරෙහි එකම ආකල්පයකින් සිටින මිනිසුන් අතර බලු බළලුන් අතර මෙන් කවර කරුණක් උදෙසා හෝ කුලල් කා ගැනීමේ නිරර්ථක බව මිනිසාටම  වැටහී යා යුතුය. මිනිසාට  අනතුරු විය හැකි කවර කරුණකදී වුවද අනුන් තමන්ට සමාන කොට බැලීමේ  වැදගත් කම බුදුදහමින් අවධාරණය වන්නේ මේ නිසාය.
මිනිසාගේ මෙම සමානාත්මතාව පදනම් කොට ගෙන බුදුදහමින් ඉදිරිපත්වන සමාජ ආචාර ධර්ම රාශියකි. මෙත්තා කරුණා මුදිතා උපේක්ඛා යන ගුණ ධර්මයන්ගේ සමාජමය වටිනාකම මිනිසා විසින් වටහා ගතයුතු වෙයි. දාන, ප්‍රියවචන, අර්ථචර්යා සමානාත්මතා යන ගුණධර්ම බුදුදහමින් පැනවී ඇත්තේ මිනිසා නිවන් දැක්වීමට  නොවේ. සමාජයක ජීවත් විය යුතු පිළිවෙත එය බව දැක්වීමටය.
මානව සමානාත්මතාවත් එය සමාජ ආචාර ධර්ම මගින් ක්‍රියාත්මක වියයුතු ආකාරයත් රටක සමාජ දේහයට කාවද්දන තුරු වාර්ගික ගැටුම් නවතාලිය නොහැක. දෙව්ලොව ගොස් සුරසැප විඳින විදියත් අපාගතව කටු ඉඹු‍ලේ නගින විදියත් දිනපතා උදේ හවා රූපවාහිනී බණවලින් පැහැදිලි කළාට වාර්ගික ගැටුම් නොනවතින බව දැනටමත් ප්‍රත්‍යක්ෂ වී හමාරය.
මේ සඳහා ක්‍රියාමාර්ග සතරක අවශ්‍යතාව බුදුදහම අනුව වටහා ගත හැකිය. ඒවා දෙමාපිය වගකීම අධ්‍යාපනයේ වගකීම පූජ්‍ය පූජක පක්ෂවල වගකීම හා රජයේ වගකීම යනුවෙන් පෙළ ගැස්විය හැකිය.
අන් මිනිසුන් ගැන පමණක් නොව සතා සිවුපාවා ගස්වැල් කෙරෙහි පවා සුහදශීලී ආකල්පයක් ඇතිවන සේ ළදරු වියේ සිටම ළමා මනස හැඩගැස්වීමේ වගකීමෙන් දෙමාපියන්ට නිදහස් විය නොහැක. බුද්ධ ක්‍රිෂ්ණ, ක්‍රිස්තු හා මොහමද් චරිතවලට වඩා ඒ ඒ ආගම්වලින් කියවෙන මිනිසා, මිනිසා අතර සුහද සබඳතාව වර්ධනයට අදාළ කරුණු ආගමික අධ්‍යාපනයෙන් අවධාරණය විය යුතුය. මරණයෙන් පසුව ලැබෙන සැපසම්පත් හෝ දුක්දොම්නස් අවධාරණය කරනුවට වඩා ජීවත්ව සිටියදී සමාජ ජීවිතය සුවපත්ව තබාගත හැකි පිළිවෙත තම අනුගාමිකයන්ට වටහා දීමේ වගකීම පූජ්‍ය පූජක පක්ෂවලට පැවැරෙයි.
මේ අතරින් රජයක වගකීම සුවිශේෂි වෙයි.  රටක පාලන කටයුතු පැවැරී ඇති ආයතනය රජය වන බැවින් එහි වගකීම විය යුත්තේ මුළුමහත් ජනතාවම එක මවකගේ දරුවන් සේ සලකා ක්‍රියා  කිරීමයි. තමන් බලයට පත් කිරීමට කිසියම්  පිරිසක් වැඩි සහයෝගිත්වයක් දැක්වුවද ඒ පිරිසෙන් අනෙක් පිරිස්වලට අසාධාරණයක් වේ නම් ඒ දෙස බිරි අලි න්‍යායයෙන් සිටීමට කිසිම පාලකයකුට අයිතියක් නැත. මෙහි ලා රාජ්‍ය පාලකයකුට බුදුදහමින් දෙන එක් අවවාදයක් පමණක් අවධාරණය කරනු ප්‍රමාණයත්ය.  රට තුළ කිසිදු තැනක අසාධාරණයක් වීමට ඉඩ නොතබනු (මා ච ඛො තාතා විජිතෙ අධම්මකාරො පවත්තිත්ථ)
රාජ්‍ය පාලනය ධාර්මික පාලනයක් විය යුතු බව බුදුදහමේ අවධාරණයයි. රාජ්‍ය පාලකයා ධාර්මික විය යුතුයයි (රාජා භවතු ධම්මිකො) ජනතාවගේ ද අපේක්ෂාවයි. මෙහි ධර්මය යනු යුක්ති ධර්මයයි. එය ක්‍රියාත්මක වන්නේ පාලකයාගේ අපක්ෂපාතිත්වයෙනි. ඡන්ද,  දෝෂ භය, මොහ යන සතර අගතියෙන් දුරුව අපක්ෂපාතී වීමම පාලකයකුගේ ධාර්මිකත්වය යනුවෙන් අදහස් වෙයි. වරප්‍රසාද හා අයිතිවාසිකම් බෙදී යාමේදී  මෙන්ම නීතිය ක්‍රියාත්මක කරවීමේදීද යුක්ති ධර්මය මුල් තැනට පත්විය යුතුය. පාලකයන් බල අරගලවල පැටලී එකිනෙකා කා කොටා ගන්නා විට ජන කොටස් ද  ඒ මග ගැනීම  අරුමයක් නොවනු ඇත. යහපාලනය ලිච්ඡවී පාලනය ආදී නම්වලින් හංවඩු ගසා ගත්තත්  පාලකයන් අතර භේද භින්නතා පවතී නම් එතැන ලිච්ඡවී පාලනයක් ඇතැයි පැවැසීම බුදුන් වදාළ  අපරිහානීය ධර්මවලට කරන නිග්‍රහයකි. ලිච්ඡවී පාලනයේ පැවතුනු තවත් වටිනා
ලක්ෂණයක් අවසාන වශයෙන් පැවසිය යුතුය. එනම් ජනවර්ග සතුව මෙතෙක් පවත්නා නීතිරීති සිරිත් විරිත් එසේ තිබෙන්නට හැර එබඳු නව නීතිරීති චාරිත්‍ර වාරිත්‍ර ආදියට ඉඩ නොතැබිමත්ය. එය බහුවාර්ගික රටක ජනවර්ගයන් අතර ගැටුම් ඇති වීමේ හේතු නැති කිරීමකි.

මහාචාර්ය - කපිල අභයවංශ

Page 1 of 5

IMAGE

බ්‍රිතාන්‍ය රජ පවු‍ලේ අලුත්ම සාමාජිකයා මෙන්න

IMAGE 2018 Apr 25 12:50
බ්‍රිතාන්‍ය රජ පවු‍ලේ තොරතුරු ගැන උනන්දුව දක්වන බොහෝ දෙනෙකුට සතුට දනවන පුවතක් පසුගිය 23...
Views - 550

ඉංජිනේරු සිසු ඩිල්ශාන්ගේ පැතුම් ගං දියේ සැඟව යයි

IMAGE 2018 Apr 24 15:43
 තව ටික කලකින් අම්මා රස්සාවට යන එක මම නතර කරනවා. මට හොඳ රැකියාවක් ලැබුණම ගේ හදලා වාහනයක් අරගෙන...
Views - 1418

මේ හැම දෙයක්ම පෙර පිනක් නිසා ලැබුණු දේවල් වෙන්න ඇති

IMAGE 2018 Apr 22 16:52
උදා වූ අලුත් අවුරුද්දේ  ඔබට අපි අලුත් ආරංචි කීපයක්ම රැගෙන එනවා. ‘මලී’ ටෙලි නාට්‍ය හරහා...
Views - 3253

ඕන කස්තිරමක් අල්ලන්න පුළුවන්. ඒත් රතු ලූනු එක්ක නම් බැහැ

IMAGE 2018 Apr 22 13:26
කොයි කවුරුත් ආසා කරන කෑම ජාති වගේම, අප්‍රිය කරන ආහාර වර්ගත් තියෙනවානේ. “කාටත් නොකී රහසක්’...
Views - 2619

මේ විශේෂ කෙනා එක්ක විවාහ වෙන්න ලැබුණොත් ඒක ලොකු සතුටක්

IMAGE 2018 Apr 22 11:55
ජනප්‍රිය සිනමා නිළි සෙනාලි ෆොන්සේකා මේ දවස්වල හරි හරියට ලංකාව වටා රවුම් ගහනවලු. ඒ නිසාම මග...
Views - 3794

සියළු වත්කම් සසුනට පුදා මුළු පවුලම පැවිදි බිමට

IMAGE 2018 Apr 20 11:18
දරුවන් සිව්දෙනාත්, බිරිඳත් සසුන්ගත කර තමන්ද පැවිදිව ගිහිකල තමන් සතුව තිබූ ස්ථිර නිවස හා ගොඩ...
Views - 4790

Please publish modules in offcanvas position.